Θέατρο | Πρόσωπα

Ο Δάνης Κατρανίδης μιλάει στο www.tospirto.net 02 Νοεμβρίου 2012

Για την απόφασή του να νοικιάσει για τα επόμενα 12(!) χρόνια το θέατρο «Μέλι» και να το μετονομάσει σε «ΠΟΛΗ θέατρο».

Ο Δάνης Κατρανίδης μας μιλά για την απόφασή του να νοικιάσει για τα επόμενα 12(!) χρόνια το θέατρο «Μέλι» στην πλατεία Βικτωρίας και να το μετονομάσει σε «ΠΟΛΗ θέατρο», φιλοξενώντας αρχής γενομένης από την Παρασκευή 30 Νοεμβρίου, 15 παραστάσεις νέων ανθρώπων του θεάτρου μας, ήτοι 60 καλλιτεχνών.

Είστε χρόνια θιασάρχης. Φέτος όμως μπαίνετε ακόμη πιο δυναμικά στο παιχνίδι, μαζεύοντας γύρω σας πολλούς νέους ανθρώπους. Τι υπαγόρευσε αυτή σας την επιλογή;
Κάθε μου κίνηση ήταν δυναμική. Λίγοι ηθοποιοί – και όχι καθαρά επιχειρηματίες – έχουμε το θάρρος να στηρίζουμε τις επιλογές μας. Το έχω κάνει πολλές φορές στο παρελθόν, το να νοικιάσω ένα θέατρο για 4-5 χρόνια και να το ανακαινίσω, σας θυμίζω τα «Μπρόντγουει» και «Άλφα». Πρόθεσή μου δεν ήταν ποτέ να έχω ένα θέατρο για να παίζω. Το έχω αποδείξει από τις επιλογές μου, στις οποίες πάντοτε το 50% των διανομών ήταν νέοι άνθρωποι. Και τώρα περισσότερο από ποτέ είναι η στιγμή που με ενδιαφέρει η συνάντηση, η ζύμωση με νέες τάσεις και φόρμες. Να γίνει αυτό το πραγματικό άνοιγμα.

 

Υπάρχει οικονομικό ρίσκο; Σας φόβισε;

Το θέατρο έχει τεράστιο ρίσκο από μόνο του. Ακόμη και στις πιο επιτυχημένες περιόδους μένουμε τουλάχιστον δύο φορές τον χρόνο άνεργοι. Δεν διοριζόμαστε, δεν είμαστε μόνιμοι. Το εάν αξίζουμε, το διεκδικούμε κάθε βράδυ. Είσαι σαν τον αθλητή στον στίβο. Ακόμη και στο Εθνικό, οι συμβάσεις είναι εξάμηνες ή το πολύ ετήσιες. Εγώ και δυο τρεις άλλοι της γενιάς μου, που δεν υπήρξαμε ποτέ επιχορηγούμενοι, όπως η Κάτια Δανδουλάκη και ο Γιώργος Κιμούλης, προκειμένου να υποστηρίξουμε τις επιλογές μας, κάθε χρόνο ρίχνουμε τα λεφτά που βγάζουμε πάλι στο θέατρο για να συνεχίσουμε και να πάμε παρακάτω.

Δεν σας πτόησε ούτε η δύσκολη περιοχή στην οποία βρίσκεται το θέατρο, η πλατεία Βικτωρίας;
Ακόμη και τις σεζόν 2007-8 και 2008-9, στις οποίες τα πράγματα ήταν πολύ πιο «σφιχτά» για την περιοχή,  η προσέλευση του κοινού ήταν αθρόα και ανεμπόδιστη κάθε βράδυ. Απόδειξη το ότι ήρθα στο θέατρο Μέλι για έναν χειμώνα και έμεινα τελικά δύο.  Τώρα πλέον η πλατεία είναι γεμάτη τραπεζάκια από τις καφετέριες, τα παγκάκια έχουν συνέχεια κόσμο, προχτές πέρασε και η μπάντα του Δήμου. Άλλαξε όλη η πόλη. Δεν με τρομάζει, λοιπόν. Διαφορετικά θα έπρεπε να με φοβίζει ολόκληρη η Αθήνα. Αλλά αυτό που έχει σημασία τελικά είναι η δική μας στάση και δράση απέναντι στα πράγματα.

Φαντάζομαι κάτι τέτοιο θέλει να δηλώσει και το όνομα «ΠΟΛΗ» που δώσατε στο θέατρο.
Ακριβώς. Θέλει να σηματοδοτήσει τη συνύπαρξη, τη δράση και την αλληλεπίδραση σε καλλιτεχνικό επίπεδο ακριβώς στο κέντρο της πόλης.

 

Ακολουθεί ο προγραμματισμός για τον οποίο ο Δάνης Κατρανίδης συνεργάστηκε με τον Γιώργο Νανούρη:
Παρασκευή 30/11:  «Μαύρος Σκύλος», cabaret από την ομάδα Demonius σε σκηνοθεσία Κων/νου Γιαννακόπουλου.
Σάββατο 1/12: «Tea & Tι;», η καινούρια δίγλωσση κωμωδία του Γιάννη Σαρακατσάνη.
Κυριακή 2/12: «Το αγόρι που κλώτσαγε», γκροτέσκο παραμύθι από την ομάδα Cheek bones.
Δευτέρα 3/12: «Σεβάς Χανούμ», του Γιώργου Χρονά με την Κων/να Μιχαήλ, σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Ρήγου.
Τρίτη 4/12: «Η Παρέλαση», της Λούλας Αναγνωστάκη σε σκηνοθεσία Ένκε Φεζολλάρι.
Πέμπτη 6/12: «8Kick», βραδιά κωμωδίας και αυτοσχεδιασμού από μέλη των «Κάψε το σενάριο» και τους «AbOvo».
Παρασκευή 7/12: «Eva and the apples», μουσικό spa με την Εύα Κοτανίδη και την μπάντα της.
Σάββατο 8/12: «Υπερπαραγωγή», stand up comedy με τον Δημήτρη Δημόπουλο.
Κυριακή 9/12: «Minor Project», συγκρότημα που τραγουδά για την «ΠΟΛΗ».
Δευτέρα 10/12: «Unemployed», παράσταση με 10 συγγραφείς και 10 ηθοποιούς.
Τρίτη 11/12 : Η πτώση του Κρόνου, performance από την ομάδα «όχι παίζουμε» σε σκηνοθεσία Γιώργου Σαχίνη - Ειρήνης Αλεξίου.
Πέμπτη 13/12 : InterPlay,  ένα νέο multissesion trio με άξονα τη jazz
Παρασκευή 14/12 : Η εποχή της μπεκάτσας, σωματικό θέατρο από την ομάδα «Χα!»
Σάββατο 15/12 :  Βικτωρία Ταγκούλη, η υπέροχη φωνή παρέα με το συνθέτη Χρήστο Θεοδώρου
Κυριακή 16/12: Λίγο Φως, μια παράσταση που φωτίζεται μόνο με φακούς σε σκηνοθεσία Γιώργου  Νανούρη.



 

Έλενα Γαλανοπούλου

Περισσότερα "Πρόσωπα"
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΠΡΟΣΩΠΑ" Main_img_0582 Ενκε Φεζολλάρι: «Ο κόσμος μας θα ήταν καλύτερος αν κυβερνούσαν οι Γυναίκες» «Μητέρα για μένα είναι το λίκνο της ζωής. Εκείνη ήταν που είδε τις καλλιτεχνικές μου τάσεις, με έγραψε στο μπαλέτο, αλλα και αργότερα όταν σπούδαζα στο ΚΘΒΕ εκείνη εργαζόταν διπλοβάρδιες να σπουδάζει την αδερφή μου και εμένα.» Main_slider Θοδωρής Αμπαζής: «Το "όχι" είναι μια λέξη προς εξαφάνιση» Όταν η άνοδος του φασισμού στην Ευρώπη είναι κάτι καθαρό, όταν ξέρουμε ότι τα πιο πολλά φασιστικά κόμματα θα μπουν στο Ευρωκοινοβούλιο, δε μπορώ εγώ σαν καλλιτέχνης να μην το δω αυτό το πράγμα. Main_slider_2 Μαρίζα Ρίζου: Μία μετεγγραφή που αξίζει! Τη γνωρίσαμε μέσα από τα τραγούδια της και τώρα μπορείτε να την απολαύσετε και στο θέατρο. Main_slider Ο Σάκης Μπιρμπίλης σκηνοθετεί έναν... Ωκεανό Ο γνωστός σχεδιαστής φωτισμών και εικόνων μιλά στο www.tospirto.net Main_original_703_(3) Οι τέσσερις υποψήφιες για το βραβείο Μελίνα Μερκούρη μιλούν στο www.tospirto.net Μία τετράδα με ταλέντο και ήθος απάντησε για τον καλλιτεχνικό εαυτό, τις ελλείψεις, την τεχνική και τα δώρα που φέρουν επί σκηνής αλλά και για το «βάρος» που μπορεί να τους φορτώσει το βραβείο… μετά. Main_703 Η Λένα Δροσάκη κρατά με το ένα χέρι τον Καραγάτση και με το άλλο το... τσιγάρο Η ηθοποιός μιλά στο www.tospirto.net για το έργο της Βίλιας Χατζοπούλου.
#load_content_with_ajax