ΣΑΒΒΑΤΟ 21 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2019
Θέατρο | Πρόσωπα

Ο Θοδωρής Γκόνης, ο Μάνος Ελευθερίου και ο Πατέρας του Αμλετ 23 Οκτωβρίου 2017

"Μη ζητάς εξηγησείς για όσα έκανα, να μ'αγαπάς για όσα ξέρεις για μένα, μόνο για αυτά, τα υπόλοιπα είναι δουλειές των ουρανών".

"Χρόνια τώρα ο Μάνος Ελευθερίου μελετάει τον Άμλετ, τους μονολόγους, τις μεγάλες σκηνές στις παλιές, μυθικές μεταφράσεις του Περβάνογλου και του Δαμιράλη. Μετράει φόνους, βλέπει τα αίματα, το φαρμάκι, το δηλητήριο να στάζει, να κυλά, να μπαίνει στη φλέβα με τον ασπασμό, με το φιλί. Το αδελφικό. Ο Μάνος Ελευθερίου γνωρίζει τον Άμλετ από στήθους. Έρχεται σαν σκιά, σαν φάσμα, σαν όνειρο με το φάντασμα του πατέρα, να μας θυμίσει πως ο Άμλετ είμαστε εμείς. Μόνο που έχουμε ξεχάσει τον λόγο. Και αυτόν ακριβώς τον λόγο έρχεται να μας πει, να μας υπενθυμίσει με τον δικό του τον τρόπο, τον τρόπο του πατέρα. Του πατέρα του Άμλετ", με αυτό το σημείωμα προλογίζει, τρόπον τινά, ο Θοδωρής Γκόνης τον μονόλογο του Μάνου Ελευθερίου "Ο Πατέρας του Αμλετ", τον οποίο σκηνοθετεί στο Θέατρο Θησείον με ερμηνευτή τον Χρήστο Χατζηπαναγιώτη. Ο γνωστός στιχουργός, ποιητής και σκηνοθέτης μας μίλησε για την σχέση του με τον συγγραφέα του κειμένου, αλλά και για τη σημασία που έχουν στην Ελλάδα οι Κυριακές.  
 
Κύριε Γκόνη, πώς ήρθατε σε επαφή με αυτό το κείμενο; Το έργο αυτό μου το διάβαζε ο Μάνος Ελευθερίου από το τηλέφωνο τις Κυριακές, την ώρα που τελειώνει συνήθως ο εκκλησιασμός, ήταν σαν εξομολόγηση δηλαδή, μου άρεσε και έτσι σιγά σιγά το ζήτησα για να το ανεβάσουμε στο θέατρο. Τις Κυριακές, ξέρετε, συμβαίνουν τα σημαντικά πράγματα στον νεοελληνικό βίο, μετά το τραπέζι του μεσημεριού, μετά τις ειδήσεις. Πάντα η Κυριακή είναι μια μέρα πιο παχύρευστη, χωράει περισσότερες από 24 ώρες. Σκέφτηκα για την ερμηνεία τον Χρήστο Χατζηπαναγιώτη γιατί έχει ενδιαφέρον ένας άνθρωπος που έρχεται από έναν άλλον δρόμο να εμπλακεί με ένα άλλου ήθους κείμενο. Και χαίρομαι πολύ που συνεργαζόμαστε με τον Ανδρέα Γεωργιάδη και τη Μικρή Αρκτο. Το έργο έχει πολλές γοητευτικές δυσκολίες και έτσι ξεκινώντας να στήσεις μια παράσταση αισθάνεσαι τη χαρά που νιώθει ένας θαλασσοπόρος: ξεκινάς να ανακαλύψεις τις Ινδίες και καταλήγεις στην Αμερική. Ετσι και εμείς για αλλού ξεκινήσαμε και αλλού μας έβγαλε το κείμενο. 
 
Πού σας έχει βγάλει δηλαδή; Αντί για τον Σαίξπηρ συναντήσαμε τον Μάνο Ελευθερίου, το έργο του, τον ίδιο τον Μάνο, τα τραγούδια, τα μυθιστορήματά του, τις εμμονές του, τα κλασικά του μοτίβα, τις δικές του αρετές, τις αδυναμίες του. Μέσα στο κείμενο λανθάνουν ωστόσο όλοι οι Έλληνες ποιητές, ο Αγγελος Σικελιανός, ο Διονύσιος Σολωμός, ο Καρυωτάκης, ο Χειμωνάς, ο Αναγνωστάκης, ο Λαπαθιώτης. Το έργο ξεκινάει με έναν άνθρωπο που φεύγει βίαια, δεν προλαβαίνει να εξομολογηθεί, να πληρώσει τα γραμμάτια, τις οφειλές του και επιστρέφει για να επανορθώσει, να ζητήσει συγχώρεση. Εχει μια κόλαση μπροστά του και θέλει να πει τις πικρές αλήθειες και τις γλυκές χαρές που είναι έτσι κι αλλιώς ανάμικτες. Κατά τη γνώμη μου, δεν έρχεται να πει στον γιο του να εκδικηθεί τον θάνατό του, έρχεται για να ζητήσει ο ίδιος συγγνώμη για τα επτά κρίματα, τους επτά φόνους, που τον βαραίνουν και με αυτή την αφορμή ξετυλίγεται η ιστορία του τόπου μας: τα ταραγμένα χρόνια του εμφυλίου, η ζωή στην Ελλάδα αμέσως μετά τον πόλεμο, αλλά και μέχρι τις μέρες μας. Πρόκειται για ένα βαθιά πολιτικό έργο, όπως βλέπει την πολιτική ο Μάνος Ελευθερίου. Γοητεύομαι από το κείμενο γιατί "σκάβοντας" σε αυτό βρίσκω κάθε φορά και άλλα πράγματα. Είναι ένα ανοιχτό έργο, μπορεί να καταλάβεις πολλά, μπορεί να μην καταλάβεις και τίποτα.
 
Συνταξιδεύετε τον τελευταίο καιρό παρέα με τον Μάνο Ελευθερίου. Πέραν αυτής της παράστασης, έχετε γράψει και οι δύο στίχους για τον τελευταίο δίσκο του Σταύρου Ξαρχάκου. Τι σας έχει φέρει κοντά; Η εκτίμηση και ο θαυμασμός που έχω προς το έργο του Μάνου, αλλά και η εκτίμηση και η εμπιστοσύνη που μου έχει δείξει εκείνος. Σε ανύποπτες στιγμές έχει εκφραστεί πολύ θετικά για τα τραγούδια μου. Τον είχα πάρει πριν από χρόνια τηλέφωνο έπειτα από παρότρυνση κοινής μας φίλης για να τον ευχαριστήσω μια φορά που είχε πει καλά λόγια για μένα δημοσίως, δεν γνωριζόμασταν και του μίλησα ντροπαλά. Θυμάμαι ότι μου απάντησε "Γιατί με ευχαριστείς παιδί μου; Να πάρεις τηλέφωνο και να ευχαριστήσεις αυτούς που δεν λένε τίποτα". Το βρήκα πολύ εύστοχο, του το θυμίζω καμιά φορά και γελάμε. Τον έχω βγάλει και στη σκηνή στο Φεστιβάλ των Φιλίππων, έπαιξε τον "Γερο Χορευτή", ένα δικό του κείμενο, και ήταν και πάρα πολύ καλός. Απλώς δεν το παραδέχεται. Χαίρομαι λοιπόν που συνευρίσκομαι μαζί του και στη δισκογραφία και στο θέατρο. Καθένας μπορεί να πει πόσο σημαντικό είναι το έργο του. Ελπίζω να μείνει ευχαριστημένος και με τη δουλειά που κάνουμε τώρα εδώ.

Υπάρχει κάποια φράση στο έργο που να αγγίζει μια ευαίσθητη χορδή σας; Μου αρέσει πολύ η εξής φράση: "Μη ζητάς εξηγησείς για όσα έκανα, να μ'αγαπάς για όσα ξέρεις για μένα, μόνο για αυτά, τα υπόλοιπα είναι δουλειές των ουρανών". Τη βρίσκω εξαιρετική.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ: Σκηνοθεσία: Θοδωρής Γκόνης. Ερμηνεία: Χρήστος Χατζηπαναγιώτης. Σκηνικά-Κοστούμια: Ανδρέας Γεωργιάδης. Φωτισμοί: Τάσος Παλαιορούτας. Μουσική Επιμέλεια: Μικρή Άρκτος. 
Βοηθοί Σκηνοθέτη: Μιχάλης Αγγελίδης, Δημήτρης Καντάς. Παραγωγή: Μικρή Άρκτος, Αιώρηση. Διεύθυνση Παραγωγής: Βιβή Γερολυμάτου

Θησείον, ΕΝΑ ΘΕΑΤΡΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΤΕΧΝΕΣ: Τουρναβίτου 7, Ψυρρή. Πρεμιέρα: Δευτέρα 23 Οκτωβρίου
Μέρες παραστάσεων: Δευτέρα και Τρίτη. Ώρα Έναρξης: 21.00. Διάρκεια παράστασης: 70' (χωρίς διάλειμμα). Θα ακολουθήσει μεγάλη περιοδεία σε όλη την Ελλάδα.

 

Γιώργος Νάστος

Περισσότερα "Πρόσωπα"
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΠΡΟΣΩΠΑ" Main_6th_hrtf Τα μέλη της Fabrica Athens συστήνονται στο www.tospirto.net Το φεστιβάλ κλείνει φέτος 10 χρόνια. Main_b_faidra_new_(164) Συνέντευξη: Η Έφη Θεοδώρου και η Μαρία Σκουλά μιλούν για την «Φαίδρα» «έργο για τον έρωτα ως πάθος καταστροφικό, ταυτόχρονα όμως είναι και ένας στοχασμός πάνω στην απέλπιδα προσπάθεια των προσώπων να εξερευνήσουν τα όρια της ελευθερίας τους. Βρισκόμαστε όμως στο τερραίν της τραγωδίας και τα χαρτιά είναι σημαδεμένα». Main_unnamed_(4) Ο Θανάσης Τριαρίδης και η Ελενα Σωκράτους στέκονται «απέναντι» στον πολιτισμένο... κόσμο «Με θυμώνει το ότι δε συνειδητοποιούμε ότι έτυχε να γεννηθούμε εδώ, έτυχε να μην πεθάνουμε από ασιτία, λίγες ώρες μετά τη γέννησή μας, εγκαταλελειμμένοι σε ένα δάσος της Νιγηρίας. Με θυμώνει το ότι όλα όσα με θυμώνουν είναι κοινότοπα, θυμώνουν τόσους πολλούς, αλλά υπάρχουνε ακόμη». Main_703 Η ομάδα των «Δαιμονισμένων» μιλά στο www.tospirto.net Μιλήσαμε με την ομάδα των Δαιμονισμένων, τον Κωνσταντίνο Χατζή που σκηνοθετεί και πρωταγωνιστεί σ΄αυτην, τη σκηνογράφο Λία Ασβεστά και τους ηθοποιούς Θεοχάρη Ιωαννίδη, Ηλέκτρα Καρτάνου, Νίκο Λεκάκη και Νίκο Μάνεση στην προσπάθειά μας να μάθουμε όσο το δυνατόν περισσότερα για την παράσταση αυτή. Main_assemplywomen_www%c2%a9stavroshabakis--9 Όταν οι Εκκλησιάζουσες έγιναν λαϊκή οπερέτα Ο Χριστόφορος Σταμπόγλης μιλά στο www.tospirto.net. Main_62453035_2468664746490741_9056351384462426112_n Αιμίλιος Χειλάκης: «Ψάχνεις τα μαλλιά και τη φωνή μου; Έλα στο θέατρο και θα σου μιλήσω για Σαίξπηρ» «Πώς τα ξωτικά παλεύουν μέσα μας για την αγάπη και την αναπαραγωγή;».
#load_content_with_ajax