ΤΡΙΤΗ 19 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2019
Θέατρο | Πρόσωπα

Συνέντευξη: Στην «Κουζίνα» με τον Γιώργο Νανούρη 02 Νοεμβρίου 2018

«Πήγαινα κάθε βράδυ μόνος μου και έβλεπα παραστάσεις από νέες ομάδες μέχρι να φτιάξω την ομάδα που ήθελα».

Στον Γιώργο Νανούρη αρέσει να πρωτοτυπεί και να φέρνει τα πάνω κάτω στο θεατρικό τοπίο σαν σκηνοθέτης. Αυτό απέδειξε με τον πολυβραβευμένο μονόλογο της «Κατερίνας» και με το «Χειρόγραφο» της Χαρούλας Αλεξίου. Τώρα βάζει 11 νέους-πρωτοεμφανιζόμενους ηθοποιούς στην «Κουζίνα», ένα έργο άγρια ωμό, που διαθέτει αρκετές δόσεις χιούμορ και καταπιάνεται με θέματα που είναι πιο επίκαιρα από ποτέ όπως, η εκμετάλλευση στον εργασιακό χώρο, η καταπίεση, ο κοινωνικός ρατσισμός, οι μετανάστες αλλά και η αγάπη και τα όνειρα που τείνουν να εκλείψουν απ' τη ζωή μας. Η δράση πραγματοποιείται αποκλειστικά μέσα στην κουζίνα ενός εστιατορίου που λειτουργεί παραβολικά και δεν είναι τίποτα άλλο από μια μικρογραφία της κοινωνίας μας.

Τι σας γοήτευσε στο συγκεκριμένο έργο του Arnold Wesker; Αρχικά η συνθήκη της «Κουζίνας» και τα πολλά πρόσωπα. Οι κλεισμένοι-εγκλωβισμένοι άνθρωποι μέσα στο εργασιακό περιβάλλον. Κατόπιν τα πολλά και διαφορετικά θέματά του, δεν υπάρχει μια συγκεκριμένη ιστορία, αλλά οι μικρές προσωπικές ιστορίες διαφορετικών ανθρώπων που εργάζονται στο ίδιο μέρος. Είναι ένας καθρέφτης, μια μικρογραφία της κοινωνίας.

Στην παράσταση έχετε αναλάβει τη μετάφραση, τη διασκευή και τη σκηνοθεσία. Τι είναι αυτό που θέλετε να τονίσετε ιδιαίτερα; Την ανάγκη των ανθρώπων να ζήσουν και όχι απλώς να επιβιώσουν, την ανάγκη να ερωτευτούν, και να ξαναονειρευτούν.

Πού αγγίζει το σήμερα; Το έργο γράφτηκε 60 χρόνια πριν και ακούγοντας τα λόγια απ’ το στόμα των ηθοποιών, νομίζεις ότι γράφτηκε σήμερα. Δύσκολες εργασιακές συνθήκες, ρατσισμός, bulling, λίγα λεφτά, κομμένα όνειρα και μια αγάπη που προσπαθεί να ανθίσει μέσα στο χαμό. Και όλα αυτά μέσα από τα ολόφρεσκα πρόσωπα καινούριων ηθοποιών που έχουν τρελό κέφι και αστείρευτη ενέργεια.

Μιλήστε μας λίγο για το πώς θα μεταμορφωθεί ο χώρος του Αποθήκη... Έχουν φύγει όλες οι προηγούμενες προσθήκες και στην πραγματικότητα έχει μείνει μόνο ο γυμνός τσιμεντένιος σκελετός του κτιρίου με την ξύλινη οροφή. Είναι πραγματικά ένα άλλο θέατρο, είναι σαν μια αληθινή αποθήκη.

Σκιαγραφήστε τους ήρωές του έργου.. Είναι οι πιο κανονικοί, καθημερινοί άνθρωποι όπως είμαστε όλοι μας. Μέσα απ’ τους ήρωες ο καθένας νομίζω θα βρει ένα δικό του κομμάτι, θα αναγνωρίσει τον γείτονά του, τη φίλη του, τους γονείς του, το αφεντικό του, τον συνάδελφό του.

Ανεβάζετε στη σκηνή  έντεκα πρωτοεμφανιζόμενους ηθοποιούς. Πώς φτάσατε σ΄αυτήν την απόφαση; Τα τελευταία χρόνια δούλευα έργα με έναν ή δυο ηθοποιούς, είχα την ανάγκη να δοκιμάσω τον εαυτό μου σε έργο συνόλου και επίσης είχα την επιθυμία να δουλέψω με καινούριους ανθρώπους που πρωτοβγαίνουν στο θέατρο. Η δομή της παράστασης, όπως την είχα στο μυαλό μου ήταν πολύ απαιτητική και έψαχνα ηθοποιούς με πολλή ενέργεια, κέφι και με πολλές ικανότητες. Χορό, τραγούδι, αίσθηση ρυθμού μιας και η παράσταση βασίζεται πάρα πολύ και σε αυτά. Επίσης, υπάρχουν πολλοί καλοί ηθοποιοί εκεί έξω που ψάχνουν χώρο. Κάποιος πρέπει να τους τον δώσει. Και τα Αθηναϊκά Θέατρα όταν τους είπα πως θέλω να το κάνω αποκλειστικά με καινούριους ηθοποιούς δέχτηκαν και με εμπιστεύτηκαν.  Πήγαινα κάθε βράδυ μόνος μου και έβλεπα παραστάσεις από νέες ομάδες μέχρι να φτιάξω την ομάδα που ήθελα. Δουλέψαμε όλο το καλοκαίρι κλεισμένοι στο θέατρο με αυτή την τρομερή εντεκάδα. Νομίζω πως η ΚΟΥΖΙΝΑ είναι μια προσωπική αναμέτρηση με τις δυνάμεις μου και νομίζω ότι όσοι δουν την παράσταση θα εκπλαγούν με τις ικανότητες και το ταλέντο αυτών των παιδιών.

Φοβάστε το ρίσκο πως η παράσταση δεν έχει διάσημους στο καστ της μια εποχή που αν μη τη άλλο «πάσχει» από υπερπληθώρα παραστάσεων; Πάντα παίρνεις ένα ρίσκο ανεβάζοντας μια παράσταση έτσι κι αλλιώς. Ποτέ δεν ξέρεις τι θα γίνει όποιοι κι αν παίζουν σ’αυτήν. Νομίζω αυτή η λογική πρέπει σιγά σιγά να σταματήσει. Θεωρώ ότι αν η παράσταση αρέσει και αν οι ηθοποιοί είναι καλοί, ο κόσμος θα έρθει. Για το πρώτο δεν μπορώ να σας πω τώρα, θα το μάθουμε όλοι όταν ανέβει, για το δεύτερο όμως σας διαβεβαιώ πως πρόκειται για 11 καταπληκτικούς ηθοποιούς που έχουν δουλέψει πολύ σκληρά απ τις 15 Ιουνίου ως την πρεμιέρα και που είμαι πολύ σίγουρος ότι όλοι έχουν μέλλον στο θέατρο.

Γεωργία Οικονόμου

Περισσότερα "Πρόσωπα"
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΠΡΟΣΩΠΑ" Main_6th_hrtf Τα μέλη της Fabrica Athens συστήνονται στο www.tospirto.net Το φεστιβάλ κλείνει φέτος 10 χρόνια. Main_b_faidra_new_(164) Συνέντευξη: Η Έφη Θεοδώρου και η Μαρία Σκουλά μιλούν για την «Φαίδρα» «έργο για τον έρωτα ως πάθος καταστροφικό, ταυτόχρονα όμως είναι και ένας στοχασμός πάνω στην απέλπιδα προσπάθεια των προσώπων να εξερευνήσουν τα όρια της ελευθερίας τους. Βρισκόμαστε όμως στο τερραίν της τραγωδίας και τα χαρτιά είναι σημαδεμένα». Main_unnamed_(4) Ο Θανάσης Τριαρίδης και η Ελενα Σωκράτους στέκονται «απέναντι» στον πολιτισμένο... κόσμο «Με θυμώνει το ότι δε συνειδητοποιούμε ότι έτυχε να γεννηθούμε εδώ, έτυχε να μην πεθάνουμε από ασιτία, λίγες ώρες μετά τη γέννησή μας, εγκαταλελειμμένοι σε ένα δάσος της Νιγηρίας. Με θυμώνει το ότι όλα όσα με θυμώνουν είναι κοινότοπα, θυμώνουν τόσους πολλούς, αλλά υπάρχουνε ακόμη». Main_703 Η ομάδα των «Δαιμονισμένων» μιλά στο www.tospirto.net Μιλήσαμε με την ομάδα των Δαιμονισμένων, τον Κωνσταντίνο Χατζή που σκηνοθετεί και πρωταγωνιστεί σ΄αυτην, τη σκηνογράφο Λία Ασβεστά και τους ηθοποιούς Θεοχάρη Ιωαννίδη, Ηλέκτρα Καρτάνου, Νίκο Λεκάκη και Νίκο Μάνεση στην προσπάθειά μας να μάθουμε όσο το δυνατόν περισσότερα για την παράσταση αυτή. Main_assemplywomen_www%c2%a9stavroshabakis--9 Όταν οι Εκκλησιάζουσες έγιναν λαϊκή οπερέτα Ο Χριστόφορος Σταμπόγλης μιλά στο www.tospirto.net. Main_62453035_2468664746490741_9056351384462426112_n Αιμίλιος Χειλάκης: «Ψάχνεις τα μαλλιά και τη φωνή μου; Έλα στο θέατρο και θα σου μιλήσω για Σαίξπηρ» «Πώς τα ξωτικά παλεύουν μέσα μας για την αγάπη και την αναπαραγωγή;».
#load_content_with_ajax