Θέατρο | Πρόσωπα

Αναζητώντας τη χαμένη Εδέμ με την Εύη Μητσοπούλου και τον Δημοσθένη Φίλιππα 10 Ιανουαρίου 2019

Γιατί ο άντρας κι η γυναίκα πρέπει να ζουν μαζί;

Μετά την περσινή της επιτυχία, η παράσταση «Αδάμ & Εύα», βασισμένη στο κείμενο του Μαρκ Τουαίην «Ημερολόγια του Αδάμ και της Εύας», επιστρέφει από τις 14 Ιανουαρίου και για λίγες παραστάσεις κάθε Δευτέρα και Τρίτη στο Studio Μαυρομιχάλη. Την παράσταση σκηνοθετεί η Εύη Μητσοπούλου. Η ίδια πρωταγωνιστεί μαζί με τον Δημοσθένη Φίλιππα στο γνωστότερο παραμύθι του κόσμου.
Μια κωμωδία χαρακτήρων και καταστάσεων για δύο ηθοποιούς, που διατρέχει μέσα σε 80 λεπτά, την ιστορία του σύγχρονου ανθρώπου, ωστόσο μοιραία ιδωμένη μέσα από το πρίσμα της σύγχρονης κοινωνικής και αξιακής κρίσης.
Οι δύο ηθοποιοί, λίγο πριν μας εξιστορήσουν από σκηνής τις εμπειρίες τους στην Εδέμ, πριν και μετά την Πτώση, μίλησαν στο τοspirto.net μ’ αφορμή το χιλιοειπωμένο ερώτημα: Γιατί ο άντρας κι η γυναίκα, δύο πλάσματα τόσο διαφορετικά από κατασκευής τους, πρέπει να ζουν μαζί;

Η παράσταση «Αδάμ και Εύα» βασίζεται στο έργο του Τουαίην. Τι σας γοήτευσε στο συγκεκριμένο κείμενο κι αποφασίσατε να το ανεβάσετε;
Εύη Μητσοπούλου: Το κείμενο το διάβασα μέσα σ’ ένα απόγευμα, χωρίς να το αφήσω από τα χέρια μου. Είναι εξαιρετικά δύσκολο για μένα να γελάω μέχρι δακρύων διαβάζοντας κάτι, και με «Τα ημερολόγια του Αδάμ και της Εύας» δεν σταμάτησα να γελάω. Δεν χρειάστηκε να το σκεφτώ δεύτερη φορά ότι ήθελα να το κάνω παράσταση. Αμέσως, λοιπόν, στρώθηκα στη δουλειά.
Δημοσθένης Φίλιππας: Το κείμενο είναι καίριο κι ιδιαιτέρως χιουμοριστικό,  εύστοχο και δεικτικό κι η θεατρική διασκευή της Εύης με την βοήθεια της Ντίνας Βερυκίου πολύ πετυχημένη. Το θέμα πάντα επίκαιρο…η αιώνια μάχη των δύο φύλων. Ιδανικό για να σατιρίσουμε τους εαυτούς μας και το είδος μας!

Τι συμβολίζει για εσάς η Εύα;
Εύη Μητσοπούλου: Η Εύα του Τουαίην είναι υπέροχη! Γεμάτη αυτοπεποίθηση, δραστήρια, έξυπνη, τολμηρή, δυναμική, αισιόδοξη. Έτοιμη για όλα. Η πρώτη φεμινίστρια. Η ιδανική γυναίκα. Αν της δινόταν η ευκαιρία κι η εξουσία να φτιάξει τον κόσμο από την αρχή, δε θα δίσταζε λεπτό. Αλλά ακόμα κι έτσι, περιορισμένη στο ρόλο της εξερευνήτριας και της επιστήμονα, δεν έχει κανένα παράπονο.

Τι συμβολίζει για εσάς ο Αδάμ;
Δημοσθένης Φίλιππας: Ο Αδάμ είναι το αρχέτυπο του άνδρα, ο οποίος είναι αναγκασμένος, μετά την πτώση, να συμβιώνει με το άλλο φύλο που αγαπά και μισεί, που αναζητά κι αποστρέφεται, που θαυμάζει κι υποτιμά, που τον συμπληρώνει και που τον διαολίζει. Είναι καταδικασμένος να ζει μέσα στην τρέλα ο κακομοίρης.

Στα «Ημερολόγια του Αδάμ και της Εύας» αποτυπώνεται, συχνά, η απογοήτευση του Τουαίην γι’ αυτό το κατασκεύασμα που λέγεται ανθρώπινος πολιτισμός. Εσείς ποια πιστεύετε ότι είναι η μεγαλύτερη ήττα του ανθρώπινου είδους;
Εύη Μητσοπούλου: Η απομάκρυνση από τη φύση κι από την ουσία, η υποβάθμιση της καθημερινότητας σε ρουτίνα, το «αμερικάνικο όνειρο», ο εξευτελισμός της ανθρώπινης ζωής, οι θυσίες στο βωμό του χρήματος.

Στο έργο αποδίδεται η ιστορία των Πρωτοπλάστων με ευρηματικό τρόπο, επαναπροσδιορίζοντας την ιεραρχία των φύλων. Στην Ελλάδα του 2019 μπορούμε να μιλάμε για πραγματική ισότητα;
Δημοσθένης Φίλιππας: Πολύ σοβαρό και παρεξηγημένο ζήτημα. Ειλικρινά δεν ξέρω. Στην Ελλάδα του 2019 έχουν δίκιο κι οι δύο να γκρινιάζουν, ο καθένας για τους λόγους του. Αλλά το ζητούμενο, κατά την γνώμη μου, είναι η ισονομία, οι ίσες ευκαιρίες, η αξιοκρατία, η ελευθερία, η δικαιοσύνη κι όχι ποιος εξουσιάζει. Αυτό είναι το ζητούμενο για την Ελληνική, κι όχι μόνο, κοινωνία ανεξαρτήτως φύλου. Τα δύο φύλα δεν είναι ίδια, είναι διαφορετικά, συμπληρώνει το ένα το άλλο, μαζί δημιουργούν λιγότερο ή περισσότερο το πείραμα αυτό, ο άνδρας κι η γυναίκα, όπως ο ίδιος ο Τουαίην το χαρακτηρίζει είναι δύσκολο, αλλά έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον. Άλλωστε τα δύσκολα στη ζωή είναι και τα ωραία.

Ποια είναι η αγαπημένη σας ατάκα από το έργο;
Δημοσθένης Φίλιππας: Πολύ δύσκολη ερώτηση! Είναι τόσες πολλές οι ατάκες που αγαπώ που ειλικρινά δεν μπορώ να διαλέξω. Θα αναφέρω, όμως, τη μία που μόλις τη διάβασα είπα στην Εύη, ότι θέλω τόσο πολύ να την πω, κι έχει μια μικρή σχέση με τα παραπάνω. «Προβλέπω μπελάδες…Θα μεταναστεύσω!!!»

Τι θα θέλατε να κρατήσει ο θεατής βγαίνοντας από το θέατρο;
Εύη Μητσοπούλου: Ο Τουαίην σχολιάζει τόσα πολλά μέσα από τον Αδάμ και την Εύα, που είμαι σίγουρη ότι ο καθένας θα βρει κάτι να τον αγγίξει. Είναι πολύ αναγνωρίσιμοι χαρακτήρες κι οι δυο τους, που το θεωρώ δύσκολο να μην ταυτιστεί κάποιος μαζί τους, έστω και λίγο. Πιστοί στο κείμενο του συγγραφέα, θέτουμε ερωτήματα και δεν δίνουμε απαντήσεις. Επομένως, ο θεατής, πέρα από το περάσει καλά για μιάμιση ώρα και να γελάσει, μπορεί να κρατήσει ό,τι του είναι περισσότερο χρήσιμο.

Επόμενα επαγγελματικά σχέδια;
Δημοσθένης Φίλιππας: Ταυτόχρονα με τον «Αδάμ και την Εύα», έχω τη χαρά να συμμετέχω στον «Αλαντίν» την παράσταση της παιδικής σκηνής του θεάτρου Τέχνης σε διασκευή Άνδρης Θεοδότου και σκηνοθεσία Δημήτρη Δεγαίτη και τον Μάρτιο, Θεού θέλοντος και καιρού επιτρέποντος,  θα λάβω μέρος στο έργο του Χάρολντ Πίντερ «Ένας ανεπαίσθητος πόνος» σε σκηνοθεσία Χριστίνας Χριστοφή στο θέατρο Μπιπ.
Εύη Μητσοπούλου: Συνεχίζω την πρωινή μου δουλειά, θέλω να πάρω το πτυχίο μου, καθώς είμαι ξανά φοιτήτρια, στο τμήμα Αρχειονομίας, Βιβλιοθηκονομίας και Συστημάτων πληροφόρησης και θεατρικά, υπάρχουν σκέψεις κι επιθυμίες για μία καινούργια παράσταση.

Τospirto team

Περισσότερα "Πρόσωπα"
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΠΡΟΣΩΠΑ" Main_1254339_elli_tringou10_1 Ελλη Τρίγγου: «Η αγάπη με κρατάει ζωντανή» «Με εμπνέουν οι άνθρωποι που ζουν με καλές προθέσεις. Όσοι παραμένουν νηφάλιοι, παρά την επιβαλλόμενη μέθη, αλλά και όσοι βρίσκουν δύναμη να ξαναρχίζουν». Main_dsc_8625 Η Λένα Φιλίπποβα σ΄ ένα ευφυές παιχνίδι με τον έρωτα και τον χρόνο «Νομίζω, μπορούμε να παραδεχόμαστε ή να αισθανόμαστε για μια σχέση μόνο ένα πράγμα – αν είναι “ζωντανή” ή αν έχει “πεθανει”». Main_slider Σωτήρης Χατζάκης: «Αγάπησα, πάλεψα, είδα το θέατρο από μέσα» «Ο ηθοποιός είναι το κέντρο του θεατρικού σύμπαντος». Main_slider «Τρεις Αδελφές» στη Στέγη: Ποια είναι η «Μόσχα» των συντελεστών της παράστασης; Ρωτήσαμε τον σκηνοθέτη και τους ηθοποιούς τηςπαράστασης ποια είναι η δική τους Μόσχα. Main_slider Κωνσταντίνα Μιχαήλ: «Είναι πολύ μάταιο να αισθάνεσαι ντίβα» «Επάνω στη σκηνή ανακαλύπτεις ότι στην ψυχή σου υπάρχουν πράγματα που, αν δεν τα προσέξεις και δεν τα φωτίσεις, επωάζονται». Main_slider Η Ασπασία Κράλλη και η «Διαθήκη της Μαρίας» «Σκεφτείτε τις μητέρες των προσφύγων που χάνουν τα παιδιά τους στη θάλασσα, αντί να τους προσφέρουν την καλύτερη ζωή για την οποία ξεκίνησαν αυτό το ταξίδι».
#load_content_with_ajax