Θέατρο | Πρόσωπα

Ο Θοδωρής Τσαπακίδης και ο δικός του Μικρός Πρίγκιπας 22 Απριλίου 2019

Στο «Ίδρυμα Άγγελου και Λητώς Κατακουζηνού.

Ο Αντουάν ντε Σαιντ Εξυπερύ ήταν ένας Γάλλος συγγραφέας που ήθελε να γίνει πιλότος.  Η Κονσουέλο Σουνσίν Σανδοβάλ ήταν μια Σαλβαδοριανή καλλιτέχνης που αποφάσισε να γίνει σύζυγος. Δύο έντονες προσωπικότητες.  Μία σχέση που αποτέλεσε έμπνευση για ένα παγκόσμιο παραμύθι, που γράφτηκε κατά τη διάρκεια του μεγάλου πολέμου.

Ο Θοδωρής Τσαπακίδης στήνει ένα μιούζικαλ δωματίου υπό τον τίτλο «Ο Μικρός Πρίγκιπας και το Ρόδο του» και προσπαθεί να εξερευνήσει αυτήν την ερωτική ιστορία μέσα από τις αληθινές ερωτικές επιστολές των δύο εραστών-συζύγων.  Η Κονσουέλο, η σύζυγος του Αντουάν, γίνεται το ρόδο του «Μικρού Πρίγκιπα», ενός βιβλίου που μεταφράστηκε σε πάνω από 250 γλώσσες και που πουλά περί τα 2 εκατομμύρια αντίτυπα κάθε χρόνο.

Τι σας γοήτευσε στις επιστολές του Εξυπερύ;
Τόσο οι επιστολές του Αντουάν (Εξυπερύ) όσο και της συζύγου του, Κονσουέλο έχουν μιαν ευάλωτη ομορφιά, έχουν αγάπη και παράπονο, έλλειψη και προσδοκία, θυμό και τρυφερότητα…
«Μωρό μου, από τότε που φύγατε από το Αλγέρι, δεν έχω μάθει τίποτα για σας. Ο πόλεμος σάς απορροφά, όπως όλο τον κόσμο. Δε νιώθετε την ανάγκη να με καθησυχάσετε, να με αγαπάτε, έστω και μέσα από επιστολές; Είμαι άρρωστη, αγωνιώ με τη σιωπή σου. Νόμιζα ότι τα βάσανά μου είχαν τελειώσει μια για πάντα. Μιλήστε μου Τόννιο, είναι φρικτά αυτά τα κενά, αυτή η άβυσσος, που ξέρεις να ανοίγεις ανάμεσά μας. Μωρό μου, έχε μου εμπιστοσύνη, γιατί σύντομα θα πεθάνω. Το κεφάλι μου δεν λειτουργεί καθόλου καλά. Βοηθήστε με, γράψτε μου. Δεν υπάρχουν πια γράμματα για μένα;», γράφει η Κονσουέλο στον Τόννιο της που την άφησε μόνη (μετάφραση Έφη Κορομηλά), και δεν μπορούμε παρά να σκεφτούμε, με κάποια έκπληξη, το λουλούδι που εγκαταλείπει ο Μικρός Πρίγκιπας όταν φεύγει από τον μικρό του πλανήτη.

Τόσο η από μέρους μου δραματουργία και σκηνοθεσία της παράστασης όσο και η μουσική (Βέρα Χατζηπαπά) και οι ερμηνείες των ηθοποιών (α΄ διανομή: Ελπίδα Τοπάλογλου & Βαγγέλης Παπαδάκης, β΄ διανομή: Μαρία Ρήγα & Βασίλης Πουλάκος) εμπνέονται από την ευαισθησία αυτών των επιστολών και από τη δύναμη της Τέχνης να μεταμορφώνει την εμπειρία σε κάτι μαγικό.

Πώς μπορούν οι επιστολές να γίνουν μιούζικαλ και πως κινηθήκατε σκηνοθετικά;
Η αλληλογραφία του Αντουάν και της Κονσουέλο συνομιλεί με τον «Μικρό Πρίγκιπα». Στο απόσπασμα, για παράδειγμα

- Αντίο, είπε στο λουλούδι.
Μα εκείνο δεν του απάντησε.
- Αντίο, είπε πάλι.
Το λουλούδι έβηξε. Όχι όμως επειδή ήταν συναχωμένο.
- Ήμουν ανόητο, του είπε στο τέλος. Συγχώρεσέ με. Φρόντισε να είσαι ευτυχισμένος

μπορεί κανείς να δει τον αποχαιρετισμό των δύο συζύγων εραστών... Είχαμε λοιπόν στα χέρια μας την περιπετειώδη όσο και απλή ιστορία δύο ανθρώπων που αγαπιούνται, αλλά για διάφορους λόγους δεν μπορούν να βρίσκονται μαζί. Και την ιστορία του Μικρού Πρίγκιπα και του λουλουδιού του, στην οποία ο συγγραφέας μεταμορφώνει τις σκέψεις και τα συναισθήματα του. Αυτά κάναμε τραγούδι. Όπως στους παρακάτω στίχους: 

Τα πουλιά όλο κοιτάζεις
μα να φύγεις δειλιάζεις
Περπατάς στο σχοινί
σαν τον κλόουν στη σκηνή
Σαν του τσίρκου ακροβάτης
γυρνάς στ’ άρωμά της
Σε μια γυάλα μικρή

Και στήσαμε την παράσταση στο αστικό σαλόνι ενός άλλου ζευγαριού της ίδιας εποχής (αρχές του ’40), στην Οικία Κατακουζηνού, με την πολύτιμη συνδρομή της επιμελήτριας του χώρου, Σοφίας Πελοποννησίου.

Σκιαγραφήστε μας τους δύο χαρακτήρες… 
Δεν επιδιώξαμε μια πιστή αναπαράσταση των προσώπων. Οι βιογραφίες εντέλει είναι γνώμες τρίτων, ερμηνείες… Οι χαρακτήρες της παράστασης σκιαγραφήθηκαν μέσα από τα γράμματά τους.

Αντουάν: Βλέπετε, Κονσουέλο, είμαι σαράντα δύο χρονών. Και έχω πάθει τόσα ατυχήματα. Δεν μπορώ πια να πέσω με αλεξίπτωτο. Δύο μέρες στις τρεις υποφέρω από το συκώτι μου και μία στις δύο από ιλίγγους. Το ένα μου αυτί, ύστερα από μια ρωγμή στη Γουατεμάλα, βουίζει μέρα νύχτα. Τεράστια οικονομικά προβλήματα. Άυπνες νύχτες από μια δουλειά που τα άγχη την κάνουν πιο δύσκολη κι από την μετακίνηση ενός βουνού. Αισθάνομαι πολύ μα πολύ κουρασμένος. Και παρ’ όλα αυτά φεύγω, παρόλο που έχω χίλιους λόγους να μείνω […] δεν αντέχω στη σκέψη να είμαι μακριά απ’  αυτούς που πεινάνε. Ένα μόνο τρόπο ξέρω για να έχω ήσυχη τη συνείδησή μου, να υποφέρω όσο περισσότερο μπορώ. […] Δε φεύγω για να πεθάνω. Φεύγω για να υποφέρω κι έτσι να επικοινωνήσω με τους δικούς μου. Δεν επιδιώκω να σκοτωθώ, δέχομαι όμως ευχαρίστως να αποκοιμηθώ.

Κονσουέλο: […] Έχω ένα μήνα να λάβω νέα σου. Και λίγο παραπάνω. Θυμάμαι πως  ήταν την πρώτη εβδομάδα του Γενάρη που πήρα το μεγάλο δώρο του πολυσέλιδου γράμματός σου, όπου υπάρχουν οι σκέψεις για την Κονσουέλο, τα πορτρέτα της Κονσουέλο, η αγάπη για την Κονσουέλο.
Πρέπει όμως να κρατάω το κεφάλι με τα δυο μου χέρια, τις νύχτες, τις μέρες, τις άδειες ώρες, τις τρικυμισμένες ώρες, για να πείθω τον εαυτό μου ότι υπάρχεις στ’  αλήθεια κάπου κι ότι μια μέρα θα γυρίσεις και θα με αγγίξεις με τα χέρια σου, για να σβήσεις τις ρυτίδες μου, τους φόβους μου, να γιατρέψεις ίσως την τρέλα μου. Να ξέρεις καλά ότι θα περάσω τη ζωή μου περιμένοντάς σε, ακόμα κι όταν δεν θα μου έχει μείνει πια μνήμη.

Αγαπημένη σας φράση από τις επιστολές… 
Θυμάμαι το χαμόγελο σου και νομίζω πως, αν έγινα γυναίκα σου για όλη μου τη ζωή, είναι γιατί με μάγεψε το γέλιο σου. Κανείς δεν ξέρει να γελάει σαν εσένα. Ξέρω πως δεν είναι γέλιο σαν τα άλλα, ξέρεις τι θέλω να πω. Για μένα είναι μια χάρη, ένας τρόπος να λες ευχαριστώ στα όμορφα πράγματα της γης αυτής. Είναι σαν τον καρπό του δέντρου. Το χαμόγελό σου είναι βάλσαμο στην καρδιά μου, κι αν ήμουν μάγος, θα το έβαζα συνέχεια για να γίνει αιώνιος ο ρυθμός του μικρού στόματός σου.

Πού αγγίζει και που συγκινεί το σήμερα;
Ο έρωτας, η αγάπη, η μοναξιά, ο χωρισμός, ο πόλεμος… είναι θέματα που μας «πονάνε» σήμερα και πάντα. Οι ήρωες της παράστασης δεν είναι καλοί ούτε κακοί, είναι ανθρώπινοι. 

Ποιος είναι ο αληθινός Μικρός Πρίγκιπας; 
Η ενήλικη ανάμνηση του παιδιού που υπήρξαμε.


Συντελεστές:
Μουσική: Βέρα Χατζηπαπά
Δραματουργία / Σκηνοθεσία: Θοδωρής Τσαπακίδης
Επιστολές: Αντούαν & Κονσουέλο ντε Σαιντ Εξυπερύ
Μετάφραση: Έφη Κορομηλά
Στίχοι: Ελπίδα Τοπάλογλου & Θοδωρής Τσαπακίδης
Σκηνικά / Κοστούμια: Βασίλης Μπαρμπαρίγος
Φωτισμοί: Τάσος Παλαιορούτας
Χορογραφίες: Δημήτρης Ράπτης
Παίζουν  και τραγουδούν (αλφαβητικά):
Α΄ διανομή: Βαγγέλης Παπαδάκης, Ελπίδα Τοπάλογλου
Β΄ διανομή: Βασίλης Πουλάκος, Μαρία Ρήγα
Στο πιάνο: Βέρα Χατζηπαπά


Ίδρυμα Άγγελου και Λητώς Κατακουζηνού
Λεωφ. Βασ. Αμαλίας 4, Αθήνα (απέναντι από τον Εθνικό κήπο)

Παραστάσεις:
13,14,19,20,21 Απριλίου
& 3,4,5,10,11,12,17,18,19,24,26,31 Μαΐου
Ώρα έναρξης: 21:00

Τιμές Εισιτηρίων:
Γενική Είσοδος: 12€
Μειωμένο: 8€


Πρόεδρος Ιδρύματος Άγγελου και Λητώς Κατακουζηνού: Σοφία Πελοποννησίου
Υπεύθυνη δημοσίων σχέσεων: Χρύσα Ματσαγκάνη

Τα μεταφρασμένα αποσπάσματα του βιβλίου με τίτλο: Ο μικρός πρίγκιπας και το ρόδο του -  Ένας μυθικός έρωτας  χρησιμοποιήθηκαν κατόπιν της ευγενικής παραχώρησης των Εκδόσεων Πατάκη.

 

Τospirto team

Περισσότερα "Πρόσωπα"
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΠΡΟΣΩΠΑ" Main_slider Συνέντευξη: Η «Πρώτη Αγάπη» του Προμηθέα Αλειφερόπουλου Ο γνωστός ηθοποιός αναμετριέται σκηνοθετικά με το μουσικό θέατρο και μιλά στο www.tospirto.net. Main_200__dimitra_psichogiou___velouchiotis-sotirakis_preview Τάσος Σωτηράκης: «Σταματώ να ελπίζω σημαίνει σταματώ να ζω» «Ο Άρης με τους αγώνες του και ο Λόρκα με την πένα του μας δείχνουν τον δρόμο προς την ελευθερία. Την πνευματική, ψυχική, κοινωνική ελευθερία». Main_slider Συνέντευξη: Ευδοκία Ρουμελιώτη - Πυγμαλίων Δαδακαρίδης - Κίττυ Παϊταζόγλου στον «Κύκλο του Έρωτα» Μια σκυταλοδρομία σεξουαλικών συναντήσεων. Στη ζωή, αλλά και στη σκηνή του ΔΘΠ. Από την αποπλάνηση, στην ερωτική συνεύρεση και τον αποχωρισμό μια ανάσα μόνο. Main_%ce%95%ce%9c%ce%9c%ce%91%ce%9d%ce%9f%ce%a5%ce%95%ce%9b%ce%9b%ce%91_%ce%9a%ce%9f%ce%9d%ce%a4%ce%9f%ce%93%ce%99%ce%a9%ce%a1%ce%93%ce%9f%ce%a5 Νέα πρόσωπα: Εμμανουέλλα Κοντογιώργου «Πάντα απορούσα πως γίνεται οι άνθρωποι να προσκολλώνται τόσο πολύ πάνω σε κάποιον και να μην μπορούν να υπάρξουν μόνοι τους. Είναι τρομερό αν το σκεφτείς.ι». Main_%ce%9c%ce%b1%cc%81%ce%bd%ce%bf%cf%82%ce%92%ce%b1%ce%b2%ce%b1%ce%b4%ce%b1%cc%81%ce%ba%ce%b7%cf%822%c2%a9domnikimitropoulou-1024x683 Μάνος Βαβαδάκης: «Η ιστορία είναι στα σκουπίδια» «Δεν έχουμε χούντα και καμία συνθήκη στην καθημερινότητά μας δεν θυμίζει χούντα. Και είναι ντροπή και ηλιθιότητα να παρομοιάζει κανείς σημερινές καταστάσεις με αυτή την αθλιότητα που έζησε η Ελλάδα την επταετία». Main_slider Η Δέσποινα Σεραφείου και η «Μνήμη ενός μικρού παιδιού» «Η δομή του θυμίζει ευφάνταστη παρτιτούρα, στην οποία πλέκονται λόγος και δράση, ζωγραφική και χορός».
#load_content_with_ajax