ΔΕΥΤΕΡΑ 23 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2019
Θέατρο | Πρόσωπα

Συνέντευξη: Ευδοκία Ρουμελιώτη - Πυγμαλίων Δαδακαρίδης - Κίττυ Παϊταζόγλου στον «Κύκλο του Έρωτα» 14 Μαΐου 2019

Μια σκυταλοδρομία σεξουαλικών συναντήσεων. Στη ζωή, αλλά και στη σκηνή του ΔΘΠ. Από την αποπλάνηση, στην ερωτική συνεύρεση και τον αποχωρισμό μια ανάσα μόνο.

«Ο κύκλος του έρωτα» -σε σκηνοθεσία του Θωμά Μοσχόπουλου- ανεβαίνει στη σκηνή και παίζει με τον έρωτα. Στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά το σεξ, η αποπλάνηση και οι ανθρώπινες σχέσεις γίνονται ο πυρήνας ενός έργου που στόχο έχει να αποκαλύψει τα ενδότερα της ψυχής και των ορέξεων. Τρεις πρωταγωνιστές μιλούν στο www.tospirto.net και ερωτοτροπούν ποικιλοτρόπως. Η Ευδοκία Ρουμελιώτη, ο Πυγμαλίων Δαδακαρίδης και η Κίττυ Παϊταζόγλου

Στο παιχνίδι της αποπλάνησης ποιος είναι ο πιο δυνατός παίκτης; Ο άντρας ή η γυναίκα;
Π.Δ:
Συνήθως είναι η γυναίκα, άλλωστε είναι το ωραίο φύλο. Αλλά για μένα είναι και αυτός που δεν τον ενδιαφέρει να χάσει κάτι ή που δεν ψάχνει να επιβεβαιωθεί μέσα από αυτή τη διαδικασία.
Ε.Ρ: Η γυναίκα. Γιατί έχει ένα πάρα πολύ μεγάλο όπλο που είναι το  νάζι, η αθωότητα και το ευάλωτο που βγάζει.  Στοιχεία που μπορεί- με έναν τρόπο- να χειρίζεται τον παίκτη της… τον άντρα, χωρίς αυτός να το καταλαβαίνει. Ο άντρας ως θέση δεν το έχει απλώς προσπαθεί να είναι πιο δυνατός.
Κ.Π: Και οι δυο μπορεί να είναι, ανάλογα με τις περιστάσεις. Την ηλικία, την αυτοπεποίθηση, τη θέση εξουσίας. Γιατί η αποπλάνηση -πέρα από παιχνίδι αισθήσεων- είναι κυρίως παιχνίδι του μυαλού.

Μεγαλύτερη αξία έχει ο έρωτας ή η σεξουαλική συνάντηση; Ποιο από τα δύο καθορίζει την ζωή μας;
Π.Δ:
Ο έρωτας καθορίζει τη ζωή μας, καθορίζει την επόμενή μας μέρα, αν είμαστε χαρούμενοι ευτυχισμένοι ή ολόκληροι ή αβέβαιοι . Είναι αυτό που μας κάνει να ονειρευόμαστε και να σκεφτόμαστε. Με αυτή την διάθεση, την επόμενη μέρα, όλα τα πράγματα καλύτερα. Η σεξουαλική συνάντηση -σαν λέξη από μόνη της- είναι κάτι εντελώς μόνο του και εγωιστικό. Και συνήθως καθορίζει τελικά την μοναξιά μας.
Ε.Ρ: Για μένα ο έρωτας και μετά η αγάπη. Η σεξουαλική συνάντηση είναι κάτι της στιγμής και κάτι που περνάει πολύ γρήγορα. Έχει μικρή διάρκεια. Όταν κάποιος είναι ερωτευμένος η σεξουαλική συνάντηση είναι πολύ πιο ουσιαστική. Όταν υπάρχει συναίσθημα και έρωτας. Ο έρωτας και η αγάπη είναι συναισθήματα βαθιά κι έχουν διάρκεια. Η σεξουαλική συνάντηση έχει μία μικρή διάρκεια.
Κ.Π: Ο έρωτας είναι ανάφλεξη, είναι τρόπος να ζεις, να κοιτάς, να ακούς, να υπάρχεις με οίστρο. Η σεξουαλική συνεύρεση  είναι πλήρωση αυτής της δίψας. Όταν κάτι όμως πληρώνεται, το ζητάς ξανά από την αρχή, έτσι δεν είναι;

Η σημερινή κοινωνία εκπορνεύεται ή ερωτοτροπεί;
Π.Δ:
Εύχομαι να ερωτοτροπεί.
Ε.Ρ: Εκπορνεύεται νομίζω. Γιατί ζούμε στην εποχή των social media και με έναν τρόπο οι άνθρωποι συναντιούνται μέσα από αυτή τη διαδικασία επικοινωνίας. Πιστεύω πως έχει χαθεί η προσωπική επαφή που χρειάζεται προκειμένου να φλερτάρεις. Η σημερινή κοινωνία -με την ανάπτυξη στο δίκτυο- έχει χάσει όλο αυτό.
Κ.Π: Η ερωτοτροπία, η τέχνη του φλερτ θέλει άλλους ρυθμούς, πολύ πιο αργούς, για να μεγαλώσει, και στην εποχή μας δεν υπάρχουν. Τα ‘χει πει όλα ο Κούντερα στη «Βραδύτητα».

Υπάρχει  «πραγματική ικανοποίηση» μέσα από τον έλεγχο και την υποταγή ερωτικά αλλά και στην καθημερινή μας ζωή;
Π.Δ:
Για αυτούς που είναι control freaks φαντάζομαι πως.. ναι
Ε.Ρ: Για μένα δεν υπάρχει. Δεν συμφωνώ καθόλου με όλο αυτό. Ο έρωτας δεν πρέπει να είναι ένα συναίσθημα εξουσίας και υποταγής. Πρέπει να είναι ελευθερία και χαρά.
Κ.Π: Το «πραγματική ικανοποίηση» είναι για τον καθένα διαφορετικό. Φυσικά κι ο έρωτας έχει   κομμάτι ελέγχου κι εξουσίας στον άλλο, το θέμα είναι το κομμάτι αυτό να μη διογκώνεται τόσο που να μη βλέπεις τον άλλο καθόλου, να μη βλέπεις μπροστά σου γενικά..

Ποιος ασκεί έλεγχο στην ζωή μας καθημερινώς;
Π.Δ:
Ο κακός μας εαυτός.
Ε.Ρ: Τα παιδιά μας. Εμένα αυτά μου ασκούν καθημερινό έλεγχο
Κ.Π: Πολλά πράγματα. Η κοινωνία και η χώρα που ζούμε, οι άνθρωποι που ψηφίζουμε (ή και όχι) και μας εκπροσωπούν.  Οι άνθρωποι που μας μεγάλωσαν και μας γέμισαν μοτίβα συμπεριφορών από τα οποία παλεύουμε μια ζωή να ξεφύγουμε. Ο ίδιος μας ο εαυτός.

Πόσο υποτακτικοί και πόσο επαναστάτες είμαστε;
Π.Δ:
Θα το δείξει η ιστορία.
Ε.Ρ: Θέλω να πιστεύω πως είμαστε επαναστάτες και πρέπει να είμαστε. Δυστυχώς όμως ζούμε μέσα σε μια κοινωνία- σε μία εποχή- που η χώρα μας έχει έρθει σε ένα σημείο όπου όλοι οι άνθρωποι είναι υποταγμένοι. Οι επαναστάτες είναι κρυφά ριζωμένοι μέσα μας χωρίς να μπορούμε να τους βγάλουμε. Ο κόσμος έχει κουραστεί. Θέλω να ελπίζω πως- κάποια στιγμή- αυτό θα βγει προς τα έξω. Θέλω να πιστεύω πως βαθιά μέσα μας είμαστε όλοι επαναστάτες.
Κ.Π: Γι’ αυτό θα πρέπει να ρωτήσετε τον καθένα ξεχωριστά. Η αντίσταση κι η αναζήτηση μιας κάποιας ελευθερίας είναι καθαρά προσωπική υπόθεση.

Πάνω στη σκηνή, στον Κύκλο του έρωτα, τι ανακαλύπτετε για την προσωπικότητα και τον χαρακτήρα σας;
Π.Δ:
Για τη δική μου προσωπικότητα μπορώ να πω ότι κάνω ό,τι έχω κάνει σε οποιαδήποτε άλλη δουλειά υπηρετώντας το όραμα του σκηνοθέτη και την συνεργασία μου με τους συναδέλφους  μου. Εάν με ρωτάτε όμως για τον ρόλο ή τον χαρακτήρα που υποδύομαι, που είναι ο χαρακτήρας του Συζύγου, προσπαθώ να είμαι συνεπής στον καμβά που έχει γράψει ο Σνίτσλερ και να είμαι απόλυτα ήρεμος απέναντι στη σύζυγό μου, και απόλυτα ερωτικός απέναντι στην ερωμένη μου.
Ε.Ρ: Αυτή είναι μια παράσταση που οι ηθοποιοί παίζουν πολύ με τα όριά τους. Έρχονται σε πολύ στενή επαφή με τον συνάδελφο. Όχι σεξουαλική. Μοιράζεσαι, αγγίζεσαι. Και όταν μια παράσταση έχει να κάνει με το σεξ, πάντα οι άνθρωποι έχουν μια αμηχανία πάνω σε αυτό. Εγώ νιώθω πως είναι μια παράσταση που παίζει με τα όριά μου και κατά πόσο ανοιχτή είμαι στο θέμα του έρωτα και της ανθρώπινης επαφής.
Κ.Π: Αναγνωρίζω μία κυκλοθυμία του ρόλου που έρχεται και ακουμπάει  σε στιγμές δικής μου κυκλοθυμίας. Από την άλλη απολαμβάνω απενοχοποιημένα και μια πλευρά του εαυτού μου που δεν απολογείται για τίποτα, δεν έχει αναστολές, απλά πράττει.

Τι ωραίο, τι βίαιο, τι ερωτικό έχει αυτή η παράσταση;
Π.Δ:
Βίαιο δεν έχει. Αλλά ωραίο κι ερωτικό έχει την συνεύρεση 10 ταλαντούχων ηθοποιών υπό την σκηνοθετική μπαγκέτα του κυρίου Μοσχόπουλου, όπου προσπαθούν να παίξουν αυτό που λέει και ο τίτλος -τον Κύκλο του έρωτα- και να μπλέξουν τους ρόλους μεταξύ τους.
Ε.Ρ: Ερωτική είναι όλη η παράσταση. Το στοιχείο του έρωτα υπάρχει από την αρχή μέχρι το τέλος. Το βίαιο είναι από τον τρόπο που βλέπεις ότι οι ηρωίδες παραμυθιάζονται από τον άντρα πιστεύοντας ότι αν ενδώσουν σε κάτι σεξουαλικό, αυτό θα έχει και συνέχεια και θα βρουν την παντοτινή αγάπη. Κάτι που στο έργο μας δεν συμβαίνει, είναι μόνο μια στιγμή. Είναι μόνο το σεξ. Συνολικά είναι μία πολύ ωραία παράσταση και έχει μόνο θετικό «πρόσημο». Έχει εκπληκτικά σκηνικά, κοστούμια, είναι μια παράσταση που είναι σκηνοθετημένη με πολύ λεπτές ισορροπίες και έχει πολύ καλούς ηθοποιούς. Και με έναν τρόπο είναι ένα παλιό έργο που είναι έτσι σκηνοθετημένο που περνάει στο σήμερα με έναν τρόπο πολύ γλυκό και απαλό που νιώθεις ότι δεν βλέπεις ένα παλιό έργο. Έχει τρομακτικές αναφορές στο σήμερα.
Κ.Π: Έχει ταπεραμέντο 10 διαφορετικών ανθρώπων, που είναι και ωραίο, και βίαιο και ερωτικό.

Τι θα δει κάποιος στον «Κύκλο του Έρωτα;», τι θα τον ενθουσιάσει και τι θα τον βάλει σε σκέψεις;
Π.Δ:
Θα δει 10 καθαρούς χαρακτήρες, όπου από τα τέλη του 1800 μέχρι σήμερα τα μοτίβα και η συμπεριφορά τους έχουν παραμείνει-σχεδόν- τα ίδια. Θα δει την αγωνιώδη προσπάθεια που κάνουν οι άνθρωποι ανεξαρτήτως τάξης, παιδείας και αρχών να κυνηγήσουν  αυτή την όμορφη στιγμή της ερωτικής συνεύρεσης. Έχοντας βέβαια πάντα το μειονέκτημα του χρόνου, το μειονέκτημα του αν είναι η κατάλληλη στιγμή.
Ε.Ρ: Αυτό που θα τον ενθουσιάσει είναι η ορμή των χαρακτήρων που θέλουν να ζήσουν τη στιγμή και να ολοκληρωθούν μέσα από τη σεξουαλική επαφή. Αυτό που θα τους βάλει σε σκέψη είναι ότι πάντα σε ένα ερωτικό ζευγάρι πρέπει –συνέχεια- να ξυπνάει αυτό το ερωτικό παιχνίδι ακόμη και σε ανθρώπους που είναι πολλά χρόνια μαζί. Αν δεν υπάρχει αυτό το ερωτικό παιχνίδι η σχέση τελειώνει. Πρέπει κάθε μέρα να παίζουμε το παιχνίδι του έρωτα μέσα στη σχέση μας. Πράγμα πολύ δύσκολο στη σημερινή εποχή με όλες τις υποχρεώσεις. Διαβάζοντας αυτό το έργο ήταν κάτι που με προβλημάτισε. Πόσο ζωντανή κρατάει τη σχέση το παιχνίδι του έρωτα και πόσο δύσκολο είναι να το διατηρήσουμε στην καθημερινότητά μας.
Κ.Π: Το ταπεραμέντο, που ανέφερα προηγουμένως, την εναλλαγή διαθέσεων που μπορεί να τον ενθουσιάσει ή να τον βάλει σε σκέψεις ή να μην τον αφορά και καθόλου. Δεν μπορείς να προαποφασίσεις ούτε να κατευθύνεις την αντίδραση του θεατή…ευτυχώς.

Ο έρωτας ή το σεξ μπορεί να μας σώσει;
Π.Δ:
Ο έρωτας.
Ε.Ρ: Ο έρωτας. Είμαι κάθετη. Όταν είναι κάποιος είναι ερωτευμένος ξαφνικά αποκτά μια απίστευτη δύναμη και νιώθει πως μπορεί να αντιμετωπίσει τα πάντα. Η ευτυχία είναι μέσα στο σώμα του, στο αίμα του. Και το σεξ είναι δυνατό, αλλά δεν έχει διάρκεια, είναι η στιγμή.
Κ.Π: Να μας σώσει από τι; Aπό μία παραίτηση ζωής κι ένα κλείσιμο στο δικό μας καβούκι;  Ναι φυσικά, και ο έρωτας, και το σεξ, και η δημιουργία, και τα ταξίδια, και τα παιδιά και η δουλειά και η κοινωνική προσφορά -ο καθένας  ονοματίζει αλλιώς το νόημα σε αυτή τη ζωή- και το κάθετί μπορεί να μας σώσει, φτάνει να το δούμε και να θέλουμε να σωθούμε.

Ποιο είναι το μεγαλύτερο απωθημένο της σημερινής κοινωνίας;
Π.Δ:
Η έλλειψη ταυτότητας. Η ειλικρινής αντιμετώπιση του εαυτού μας που οι περισσότεροι άνθρωποι τελικά στην καθημερινότητά τους δεν κάνουν αυτό που αγαπούν αλλά αυτό που είναι αναγκασμένοι να κάνουν.
Ε.Ρ: Αισθάνομαι ότι είναι το πώς ζούμε σε μια χώρα πια που με έναν τρόπο οι νέοι άνθρωποι δεν μπορούν να διεκδικήσουν αυτά που τους ανήκουν, τη ζωή τους, και δυστυχώς χάνουμε τη νεολαία , το σημαντικότερο κομμάτι της κοινωνίας, το οποίο καταφεύγει στο εξωτερικό για να μπορέσει να φτιάξει τη ζωή της εκεί.
Κ.Π: Η χαρά και η απόλαυση.

Γιώργος Βλαχογιάννης

Περισσότερα "Πρόσωπα"
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΠΡΟΣΩΠΑ" Main_6th_hrtf Τα μέλη της Fabrica Athens συστήνονται στο www.tospirto.net Το φεστιβάλ κλείνει φέτος 10 χρόνια. Main_b_faidra_new_(164) Συνέντευξη: Η Έφη Θεοδώρου και η Μαρία Σκουλά μιλούν για την «Φαίδρα» «έργο για τον έρωτα ως πάθος καταστροφικό, ταυτόχρονα όμως είναι και ένας στοχασμός πάνω στην απέλπιδα προσπάθεια των προσώπων να εξερευνήσουν τα όρια της ελευθερίας τους. Βρισκόμαστε όμως στο τερραίν της τραγωδίας και τα χαρτιά είναι σημαδεμένα». Main_unnamed_(4) Ο Θανάσης Τριαρίδης και η Ελενα Σωκράτους στέκονται «απέναντι» στον πολιτισμένο... κόσμο «Με θυμώνει το ότι δε συνειδητοποιούμε ότι έτυχε να γεννηθούμε εδώ, έτυχε να μην πεθάνουμε από ασιτία, λίγες ώρες μετά τη γέννησή μας, εγκαταλελειμμένοι σε ένα δάσος της Νιγηρίας. Με θυμώνει το ότι όλα όσα με θυμώνουν είναι κοινότοπα, θυμώνουν τόσους πολλούς, αλλά υπάρχουνε ακόμη». Main_703 Η ομάδα των «Δαιμονισμένων» μιλά στο www.tospirto.net Μιλήσαμε με την ομάδα των Δαιμονισμένων, τον Κωνσταντίνο Χατζή που σκηνοθετεί και πρωταγωνιστεί σ΄αυτην, τη σκηνογράφο Λία Ασβεστά και τους ηθοποιούς Θεοχάρη Ιωαννίδη, Ηλέκτρα Καρτάνου, Νίκο Λεκάκη και Νίκο Μάνεση στην προσπάθειά μας να μάθουμε όσο το δυνατόν περισσότερα για την παράσταση αυτή. Main_assemplywomen_www%c2%a9stavroshabakis--9 Όταν οι Εκκλησιάζουσες έγιναν λαϊκή οπερέτα Ο Χριστόφορος Σταμπόγλης μιλά στο www.tospirto.net. Main_62453035_2468664746490741_9056351384462426112_n Αιμίλιος Χειλάκης: «Ψάχνεις τα μαλλιά και τη φωνή μου; Έλα στο θέατρο και θα σου μιλήσω για Σαίξπηρ» «Πώς τα ξωτικά παλεύουν μέσα μας για την αγάπη και την αναπαραγωγή;».
#load_content_with_ajax