ΔΕΥΤΕΡΑ 14 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2019
Θέατρο | Πρόσωπα

Ο Μάνος Καρατζογιάννης «ανοίγει» τις «Ξένες Πόρτες» 18 Ιουνίου 2019

Το έργο αυτό συμβολίζει τον αγώνα για επιβίωση, την πάλη με το άδικο, το μπούλινγκ, την ορφάνια..

Ο Μάνος Καρατζογιάννης αγαπά βαθιά και πιστεύει στο νεοελληνικό έργο. Το φετινό καλοκαίρι ετοιμάζει για το φεστιβάλ Αθηνών τις «Ξένες πόρτες», ένα αδημοσίευτο κείμενο που ηχογράφησε και απομαγνητοφώνησε ο Μάνος Ελευθερίου και, πέντε χρόνια πριν φύγει από τη ζωή, το εμπιστεύτηκε στη Νένα Μεντή. Πρόκειται για ένα οδοιπορικό στη Σύρο από τις αρχές του 20ού αιώνα κι έπειτα, μέσα από τη διήγηση της γιαγιάς του Ευαγγελίας Διγενή. Στη σπαρακτική αυτή διήγηση ζωντανεύουν τα βασικά μοτίβα του έργου του μεγάλου ποιητή και στιχουργού, όπως η σκληρότητα της επαρχίας, η κοινωνική αδικία, η μελαγχολία και ο φόβος του θανάτου. Γι’ αυτό και την παράσταση διατρέχουν χαρακτηριστικές μελωδίες και ποιήματα που έχουν συνδεθεί με τον Μάνο Ελευθερίου και την ιδιαίτερη πατρίδα του. Οι Ξένες πόρτες, ένα κείμενο βαθιά προσωπικό για τον μεγάλο δημιουργό, εκφράζουν ίσως εντέλει το συλλογικό ασυνείδητο ενός ολόκληρου λαού.

Εμείς μιλήσαμε με τον Μάνο Καρατζογιάννη στην προσπάθειά μας να μάθουμε όσο το δυνατόν περισσότερα.

Πώς προέκυψε η σύνθεση και το ανέβασμα του έργου αυτού;
Είχε μόλις φύγει ο Μάνος Ελευθερίου από τη ζωή και μιλούσαμε με τη Νένα Μεντή για εκείνον. Στην προσπάθεια να συνειδητοποιήσουμε τον ξαφνικό χαμό του αρχίσαμε να θυμόμασταν διάφορα περιστατικά με τον Ελευθερίου. Ένα από αυτά ήταν και αυτό το χειρόγραφο που της εμπιστεύτηκε ο ίδιος πέντε χρόνια πριν φύγει από τη ζωή. Δε θυμάμαι ακριβώς. Θυμάμαι ότι φωτοτύπησα το κείμενο βιαστικά. Το διάβασα. Κι άρχισα αμέσως να σκέφτομαι εικόνες. Από μια παραλία της Πελοποννήσου έκανα την τελευταία μέρα της προθεσμίας την αίτηση για το Φεστιβάλ. Η σύνθεση ξεκίνησε με την έγκριση της πρότασης.

Τι σας γοήτευσε ιδιαίτερα σ΄αυτό το έργο του Μάνου Ελευθερίου;
Το έργο αφορά σε απομαγνητοφωνημένες αφηγήσεις της γιαγιάς του Ελευθερίου από τον ίδιο. Άρα είναι αυθεντικό με σπάνια προφορικότητα. Μιλά για μια εποχή που δεν γνώρισα: την Σύρο στις αρχές του αιώνα. Πρόκειται για μια σπαρακτική αλλά και αστεία συχνά αφήγηση. Αλλά κυρίως φέρνει στο φως μια βασική επιρροή στον σπουδαίο αυτό άνθρωπο και καλλιτέχνη. Δεν είναι τυχαίο ότι μέσα στην ανέκδοτη αφήγηση της γιαγιάς του ζωντανεύουν τα βασικότερα μοτίβα της τέχνης του: η σκληρότητα της επαρχίας, η κοινωνική αδικία, η μελαγχολία του θανάτου, η αγάπη για τους θεατρίνους αλλά και τη Σύρο, την ιδιαίτερη πατρίδα του.

Το έργο στηρίζεται στη διήγηση της γιαγιάς του συγγραφέα, Ευαγγελίας Διγενή. Ο συγγραφέας την αποκαλεί «καταφυγή» στο τραγούδι που γράφει για εκείνην και μελοποιεί ο Μίκης Θεοδωράκης στα 1974. Γιατί;
Σαν να τον δυνάμωσε αυτή η γυναίκα. Να τον ενθάρρυνε. Να τον έμαθε αρκετά πράγματα, παρ’ ότι η ίδια δεν είχε πάει ούτε σχολείο. Είχε όμως η ίδια στοιχεία θεατρίνας, έγραφε στίχους και ζωγράφιζε. Φαίνεται να άφησε έντονο χνάρι στον Ελευθερίου και τις αδελφές του, που ασχολήθηκαν και εκείνες με την ποίηση, τη ζωγραφική και το θέατρο.

Τι συμβολίζουν αυτές οι «Ξένες Πόρτες»;
Τον αγώνα για επιβίωση, την πάλη με το άδικο, το μπούλινγκ, την ορφάνια.. Όσους φύγανε και δε θα ξανάρθουν. Τα σπίτια που αγαπήσαμε και χαθήκανε. Την περηφάνια για τη ζωή μας. Τη διαδρομή που κάνουμε για να λύσουμε κάποιους λογαριασμούς με τον εαυτό μας πρώτα και μετά με τους άλλους. Τις άδυτες μυστικές «Πόρτες» ενός μεγάλου δημιουργού.

Γύρω από ποιους νοηματικούς άξονες περιστρέφεται;
Αφεντικά, Παντρειά, Μεγάλα Μυστήρια, Ξένα Μαλλιά, Αίματα και νερά, Δωρεάν Ψωμί, είναι μερικοί από τους νοητικούς άξονες του έργου. Θα μπορούσε να είναι και τραγούδια του Ελευθερίου είναι όμως συμβάντα από τη ζωή της γιαγιάς του, όπως τα ταξινόμησα, και σκιαγραφούν το ψυχογράφημά της και την έμμεση άρρηκτη σχέση με το έργο του εγγονού της. Άλλωστε, όπως προκύπτει κι από την έρευνα είχαν μια πολύ ιδιαίτερη σχέση.

Πού αγγίζει το σήμερα το έργο αυτό;
Στο προσωπικό και το συλλογικό ασυνείδητό μας. Στη φτώχεια μας. Άρα και στον πλούτο μας. Τον εσωτερικό. Σ’ ό,τι επιστρατεύει κανείς μας για ν’ αντέχει και να πηγαίνει παρακάτω. Παραπέρα.

Συντελεστές: 
Δραματουργική επεξεργασία - σκηνοθεσία: Μάνος Καρατζογιάννης
Δραματουργική συνεργασία: Θανάσης Νιάρχος - Χριστιάνα Μαντζουράνη
Μουσική: Γιώργος Ανδρέου
Σκηνικά: Γιάννης Αρβανίτης
Κοστούμια: Βασιλική Σύρμα
Φωτισμοί: Αλέξανδρος Αλεξάνδρου
Ερμηνεία: Νένα Μεντή
Διεύθυνση παραγωγής: Μαρία Κωνσταντάκη
Video: Δήμητρα Τρούσα

 

Γεωργία Οικονόμου

Info

11 Ιουλίου 2019
ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260, Πειραιώς 260, Ταύρος
Τηλ.: 210-9282900 / 210-4838739
Χώρος Ε. Έως 15 Ιουλίου,21:00. Διάρκεια: 70 λεπτά

Περισσότερα "Πρόσωπα"
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΠΡΟΣΩΠΑ" Main_6th_hrtf Τα μέλη της Fabrica Athens συστήνονται στο www.tospirto.net Το φεστιβάλ κλείνει φέτος 10 χρόνια. Main_b_faidra_new_(164) Συνέντευξη: Η Έφη Θεοδώρου και η Μαρία Σκουλά μιλούν για την «Φαίδρα» «έργο για τον έρωτα ως πάθος καταστροφικό, ταυτόχρονα όμως είναι και ένας στοχασμός πάνω στην απέλπιδα προσπάθεια των προσώπων να εξερευνήσουν τα όρια της ελευθερίας τους. Βρισκόμαστε όμως στο τερραίν της τραγωδίας και τα χαρτιά είναι σημαδεμένα». Main_unnamed_(4) Ο Θανάσης Τριαρίδης και η Ελενα Σωκράτους στέκονται «απέναντι» στον πολιτισμένο... κόσμο «Με θυμώνει το ότι δε συνειδητοποιούμε ότι έτυχε να γεννηθούμε εδώ, έτυχε να μην πεθάνουμε από ασιτία, λίγες ώρες μετά τη γέννησή μας, εγκαταλελειμμένοι σε ένα δάσος της Νιγηρίας. Με θυμώνει το ότι όλα όσα με θυμώνουν είναι κοινότοπα, θυμώνουν τόσους πολλούς, αλλά υπάρχουνε ακόμη». Main_703 Η ομάδα των «Δαιμονισμένων» μιλά στο www.tospirto.net Μιλήσαμε με την ομάδα των Δαιμονισμένων, τον Κωνσταντίνο Χατζή που σκηνοθετεί και πρωταγωνιστεί σ΄αυτην, τη σκηνογράφο Λία Ασβεστά και τους ηθοποιούς Θεοχάρη Ιωαννίδη, Ηλέκτρα Καρτάνου, Νίκο Λεκάκη και Νίκο Μάνεση στην προσπάθειά μας να μάθουμε όσο το δυνατόν περισσότερα για την παράσταση αυτή. Main_assemplywomen_www%c2%a9stavroshabakis--9 Όταν οι Εκκλησιάζουσες έγιναν λαϊκή οπερέτα Ο Χριστόφορος Σταμπόγλης μιλά στο www.tospirto.net. Main_62453035_2468664746490741_9056351384462426112_n Αιμίλιος Χειλάκης: «Ψάχνεις τα μαλλιά και τη φωνή μου; Έλα στο θέατρο και θα σου μιλήσω για Σαίξπηρ» «Πώς τα ξωτικά παλεύουν μέσα μας για την αγάπη και την αναπαραγωγή;».
#load_content_with_ajax