ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 6 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2019
Θέατρο | Πρόσωπα

«Δαναΐδες»: Οι συντελεστές της παράστασης μιλούν στο www.tospirto.net 16 Ιουλίου 2019

Η παράσταση αποκαλύπτει το νέο πρόσωποενός ποιητή που έχει βεβαρυνθεί στο παρελθόν με διάφορες σημασίες.

Επιστέγασμα της λογοτεχνικής πορείας του Ανδρέα Κάλβου, η τραγωδία Οι Δαναΐδες, η μόνη που κατάφερε να ολοκληρώσει και να εκδώσει ο ίδιος ο δημιουργός (1818), αποτελεί υπόδειγμα κλασικιστικού έργου, το οποίο αναπαράγει αλλά και επικαιροποιεί τη φόρμα του αρχαίου προτύπου, ενώ συγχρόνως αποτίνει φόρο τιμής στην τραγική παράδοση και στη διαμόρφωση της τραγωδίας ως θεάτρου της πολιτικής κοινότητας, δημιουργώντας ένα σύμπαν δραματικών αντιθέσεων, συναισθηματικών αντιφάσεων και μοιραίων επιλογών.
Η Νατάσα Τριανταφύλλη σκηνοθετεί την τραγωδία που αντλεί το θέμα της από τον μύθο των Δαναΐδων με πρωταγωνιστές τον Λάζαρο Γεωργακόπουλο, τη Λένα Παπαληγούρα και τον Άρη Μπαλή. Τραγουδά η Άρτεμις Μπόγρη.
Εμείς μιλήσαμε με τους συντελεστές της παράστασης στην προσπάθειά μας να μάθουμε όσο το δυνατόν περισσότερα για το τι θα δούμε….

Τι σας γοήτευσε ώστε να σκηνοθετήσετε τις «Δαναΐδες» και πώς τις προσεγγίσατε;
Νατάσσα Τριανταφύλλη:
Θυμάμαι πριν μερικά χρόνια να ξαναδιαβάζω τις Ωδές, που αγαπάω πάρα πολύ. Θυμάμαι να λέω πόσο μεγάλες εικόνες, εκτός από μια γοητευτικά αληθή γλώσσα φτιάχνει ο Κάλβος, και πόσο αυτό θα ήταν ενδιαφέρον να παρουσιαστεί σε μια σκηνή. Μάλλον εισακούστηκε το θέλω μου, γιατί στις «Δαναϊδες», συνάντησα αυτές τις μεγάλες εικόνες σε ένα πλαίσιο, θεατρικό αυτή τη φορά! Τι τύχη! Θέλω πολύ να καταφέρουμε η παράσταση, με αρετή και τόλμη, να επικοινωνήσει τις εικόνες αυτές και τους ψυχισμούς που πάλλονται σε διαστάσεις πιο μυθικές. Μου αρέσει πολύ να δημιουργώ θεατρικές στιγμές και θεατρικά σύμπαντα, όχι ρεαλιστικά με την αυστηρή έννοια του όρου, αλλά ανθρώπινα. Δηλαδή ποιητικά. Το κείμενο του Κάλβου, αλλά και η περιπέτεια της ζωής του στην Ιταλία και την Ευρώπη, σε συνδυασμό με τη μαγεία του μικρού θεάτρου της Επιδαύρου είναι για μένα μια συνάντηση πολλή σημαντική.


@Νίκος Κουστένης

Γιατί το έργο αυτό δεν έχει ανέβει ποτέ στο θέατρο; Πώς το εξηγείτε;
Μπορώ να δώσω μια πρακτική, και μια μεταφυσική εξήγηση. Η αλήθεια είναι ότι ενώ γνωρίζαμε την ύπαρξη αυτής της ολοκληρωμένης τραγωδίας του Κάλβου,  δεν είχαμε άμεση πρόσβαση στο κείμενο, και κυρίως σε μια ελληνική μετάφραση. Αυτό συνέβη σχετικά πρόσφατα, μόλις 3 χρόνια πριν, από τον Δημήτρη Αρβανιτάκη και το Μουσείο Μπενάκη. Θέλω να πιστεύω ότι η παράσταση μας, αυτό το καλοκαίρι στην Επίδαυρο, θα είναι η αφορμή για να παιχτούν και να ξαναπαιχτούν οι Δαναϊδες. Μεταφυσικά, η πορεία των Δαναϊδων, συνάδει με το παιγνιώδες πέπλο εκείνο που η μοίρα σκέπασε, πρώτον την ζωή του -δε γνωρίζουμε τη μορφή του Κάλβου, έπειτα το έργο του - οι εξέχουσες Ωδές του αποτελούν ένα μικρό μέρος του συνολικού του έργου, και κυρίως την ποίηση του – πρώτη φορά θα γνωρίσουμε τον Κάλβο σαν θεατρικό συγγραφέα. Επιθυμώ τον Αύγουστο αυτό, να μας φανερωθούν επιτέλους τα ματιά εκείνα του ποιητή,  που κοίταξαν με τόσο ξεχωριστό τρόπο τον μύθο του Δαναού και των θυγατέρων του.


@Νίκος Κουστένης

Σκιαγραφήστε μας τους χαρακτήρες του έργου και τις δυναμικές τους…
Λένα Παπαληγούρα: Η ιστορία στις «Δαναΐδες», που τοποθετούνται στον κόσμο της ελληνικής μυθολογίας, διαδραματίζεται στο Άργος, όπου ο Δαναός αναγκάζεται να παραχωρήσει τη συγκατάθεσή του για τον γάμο των πενήντα θυγατέρων του με τους πενήντα γιους του αδελφού του, του Αίγυπτου. Την ημέρα του γάμου, όμως, ο βασιλιάς θα λάβει χρησμό ότι ένας από τους γαμπρούς του θα τον εκθρονίσει. Σε μια προσπάθεια να αποφύγει το μοιραίο, ο Δαναός, σπρωγμένος από τις Ερινύες, θα δώσει εντολή στις κόρες του να δολοφονήσουν τους συζύγους τους κατά τη διάρκεια της γαμήλιας νύχτας. Εκείνες θα υπακούσουν, εκτός από την Υπερμνήστρα, η οποία είναι ερωτευμένη με τον άνδρα της, τον Λυγκέα, όπως και εκείνος μαζί της.
Ο Κάλβος χρησιμοποιεί τους κώδικες των αρχαίων τραγικών με πολύ ρομαντισμό. Εμπνεεται εξίσου από τον Ευριπιδη όσο και από τον Σαιξπηρ. Καθορίζεται από την όπερα, αλλά και τις τραγωδιες των σύγχρονων του. Βρίσκει κανεις στο έργο του στοιχεία από τον Αγαμέμνονα, αλλά και από το Ληρ, από τον Σαουλ του Αλφιερι, από τον Ρωμαίο και την Ιουλιεττα, αλλά και από την Ιφιγενεια. Όλα αυτά όμως είναι έντεχνα δουλεμένα, καλά κρυμμένα και κυριως επεξεργασμένα από τις ιδεες και το πνεύμα του ποιητή. Είναι δύσκολο να μιλάς για τους ρόλους και τις δυναμικές τους όταν εισαι μέσα σε προβες... μέσα σε μια διαδικασία...
Παρ' όλα αυτά θα αποπειραθώ να περιγράψω τους ήρωες του Καλβου με δυο τρία χαρακτηριστικά. Θα έλεγα για τον Δαναό ότι είναι εξουσιομανής και εμμονικός αλλά και κατατρεγμένος από τους εφιάλτες του. Είναι τρομερός και τρομακτικός, αλλά και τρομαγμένος. Η Υπερμνήστρα είναι ψυχικά διχασμένη, είναι ερωτευμένη με τον Λυγκέα όμως δε θέλει να εγκαταλείψει τον πατέρα της, κυριεύεται από ενοχές κ αρνείται να αφήσει πίσω την παιδική της ηλικία, είναι ονειροπόλα με πίστη στους θεούς και την αγάπη. Σπαρακτική και συμπονετική. Ο Λυγκέας είναι ερωτευμένος, θαρραλέος και αγαπά τη δικαιοσύνη. Στις Δαναΐδες ο Κάλβος προχωρά σε μια  βαθιά και εσωτερική μελέτη του φαινομένου της εξουσίας. Ταυτόχρονα διερευνά την ελευθερία. Ένα θέμα που όπως φαίνεται τον απασχολεί από πάντα. Οι συγκρούσεις είναι αρκετά εσωτερικές. Τα πρόσωπα δονούνται μέσα τους και δονούν το ένα το άλλο. Η σύγκρουση πότε απλώνεται στις δύο και πότε στις τρεις κορυφές του τριγώνου των προσώπων και πότε βυθίζεται εντός τους και τους κυριεύει. Και απομένει ο Χορός, να τραγουδάει τη μελαγχολία της γνώσης των ανθρωπίνων.


@Νίκος Κουστένης

Πού αγγίζει το έργο αυτό το σήμερα;
Άρης Μπαλής:
Η αποκάλυψη ενός νέου προσώπου ενός ποιητή που έχει βεβαρυνθεί στο παρελθόν με διάφορες σημασίες. Ο Ανδρέας Κάλβος είναι περισσότερα και πιο ενδιαφέροντα πράγματα, κατά τη γνώμη μου, από τη μία και μόνη ταυτότητα που η φιλολογία του έχει προσδώσει, αυτή του Εθνικού Ποιητή, και με τις Δαναΐδες νομίζω ότι έρχεται στο φως το πολύπλευρο του έργου, της ζωής και της προσωπικότητας του Ανδρέα Κάλβου.


@Νίκος Κουστένης

Γύρω από ποιους άξονες κινείται το έργο...
Λάζαρος Γεωργακόπουλος:
Ο βασικός άξονας πιστεύω, γύρω από τον οποίον περιστρέφεται το έργο, είναι το αίτημα της ελευθερίας. Ένα τεράστιο αίτημα που συντρίβει τους ήρωες. Η σύγκρουση της ελευθερίας απέναντι στην εξουσία δεν έχει να κάνει μόνο με το τρίγωνο Δαναός- Υπερμνήστρα- Λυγκέας, αλλά και του ανθρώπου με τον θεό, την μοίρα, την προφητεία. Αισθάνεσαι συνέχεια στο έργο ένα μαύρο σύννεφο πάνω από τα κεφάλια των ηρώων και συγκινείσαι με τις σπασμωδικές προσπάθειες τους να ξεφύγουν από την ''πτώση του κεραυνού''. Ένας άλλος βασικός άξονας θεωρώ οτι είναι η αγάπη, και ιδίως μέσα στον στενό πυρήνα της οικογένειας. Μια αγάπη μεγάλη και συγκινητική, όσο και καταστροφική. Ο πατέρας δε θα διστάσει να καταστρέψει τις κόρες του για να ''εξαγοράσει την γαλήνη του’’.


@Νίκος Κουστένης

Τι ρόλο παίζει μια μεσόφωνος στην παράσταση και ποιος ο ρόλος της μουσικής...
Άρτεμις Μπόγρη:
Οταν η Νατάσα μου είπε την ιδέα της  και μου πρότεινε να τραγουδήσω τα χορικά των Δαναΐδων στα ιταλικά, στην πρωτότυπη γλώσσα δηλαδή, το πρώτο πράγμα που έκανα ήτανε να διαβάσω  το ιταλικό κείμενο του Κάλβου. Αμέσως αντιλήφθηκα την απίστευτη έμμετρη ποιητική του γλώσσα και θεώρησα ότι η λυρική μελοποίηση των χορικών, θα είχε πραγματικό νόημα και εξαιρετικό ενδιαφέρον. Νομίζω ότι η μουσική της ταλαντούχας και εξαιρετικής Μονικα, η οποία παντρεύει το απόλυτο λυρικό και μουσικό στοιχείο του λόγου με την προσωπική της γραφή, θα είναι για μένα, μια νέα πρόταση στο χώρο του μουσικού θεάτρου, που θα άξιζε ο θεατής ν' ακούσει και να δει!

Info:
Μικρό Θέατρο Αρχαίας Επιδαύρου
2 & 3 Αυγούστου 2019
του Ανδρέα Κάλβου
Με ελληνικούς και αγγλικούς υπέρτιτλους

Τιμές εισιτηρίων:
Μειωμένο: 10€ - Κανονικό: 25€
Προπώληση εισιτηρίων:
ticketmaster.gr

Γεωργία Οικονόμου

Περισσότερα "Πρόσωπα"
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΠΡΟΣΩΠΑ" Main_6th_hrtf Τα μέλη της Fabrica Athens συστήνονται στο www.tospirto.net Το φεστιβάλ κλείνει φέτος 10 χρόνια. Main_b_faidra_new_(164) Συνέντευξη: Η Έφη Θεοδώρου και η Μαρία Σκουλά μιλούν για την «Φαίδρα» «έργο για τον έρωτα ως πάθος καταστροφικό, ταυτόχρονα όμως είναι και ένας στοχασμός πάνω στην απέλπιδα προσπάθεια των προσώπων να εξερευνήσουν τα όρια της ελευθερίας τους. Βρισκόμαστε όμως στο τερραίν της τραγωδίας και τα χαρτιά είναι σημαδεμένα». Main_unnamed_(4) Ο Θανάσης Τριαρίδης και η Ελενα Σωκράτους στέκονται «απέναντι» στον πολιτισμένο... κόσμο «Με θυμώνει το ότι δε συνειδητοποιούμε ότι έτυχε να γεννηθούμε εδώ, έτυχε να μην πεθάνουμε από ασιτία, λίγες ώρες μετά τη γέννησή μας, εγκαταλελειμμένοι σε ένα δάσος της Νιγηρίας. Με θυμώνει το ότι όλα όσα με θυμώνουν είναι κοινότοπα, θυμώνουν τόσους πολλούς, αλλά υπάρχουνε ακόμη». Main_703 Η ομάδα των «Δαιμονισμένων» μιλά στο www.tospirto.net Μιλήσαμε με την ομάδα των Δαιμονισμένων, τον Κωνσταντίνο Χατζή που σκηνοθετεί και πρωταγωνιστεί σ΄αυτην, τη σκηνογράφο Λία Ασβεστά και τους ηθοποιούς Θεοχάρη Ιωαννίδη, Ηλέκτρα Καρτάνου, Νίκο Λεκάκη και Νίκο Μάνεση στην προσπάθειά μας να μάθουμε όσο το δυνατόν περισσότερα για την παράσταση αυτή. Main_assemplywomen_www%c2%a9stavroshabakis--9 Όταν οι Εκκλησιάζουσες έγιναν λαϊκή οπερέτα Ο Χριστόφορος Σταμπόγλης μιλά στο www.tospirto.net. Main_62453035_2468664746490741_9056351384462426112_n Αιμίλιος Χειλάκης: «Ψάχνεις τα μαλλιά και τη φωνή μου; Έλα στο θέατρο και θα σου μιλήσω για Σαίξπηρ» «Πώς τα ξωτικά παλεύουν μέσα μας για την αγάπη και την αναπαραγωγή;».
#load_content_with_ajax