ΣΑΒΒΑΤΟ 21 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2019
Θέατρο | Πρόσωπα

Όταν οι Εκκλησιάζουσες έγιναν λαϊκή οπερέτα 03 Σεπτεμβρίου 2019

Ο Χριστόφορος Σταμπόγλης μιλά στο www.tospirto.net.

«ΕΚΚΛΗΣΙΑΖΟΥΣΕΣ - Η λαϊκή οπερέτα», μια πρωτότυπη διασκευή της γνωστής, αιχμηρής κι επίκαιρης κωμωδίας του Αριστοφάνη, θα παρουσιαστεί στις 9 Σεπτεμβρίου 2019 στο Ηρώδειο, σε μετάφραση - λιμπρέτο - μουσική Σταμάτη Κραουνάκη και σκηνοθεσία Μαριάννας Κάλμπαρη.

Σε μια εποχή απόλυτης πολιτικής και κοινωνικής παρακμής, οι γυναίκες με αρχηγό την Πραξαγόρα  μεταμφιέζονται σε άνδρες και καταφέρνουν να πάρουν την εξουσία προτείνοντας ένα νέο καθεστώς κοινοκτημοσύνης. Το επαναστατικό σχέδιο της Πραξαγόρας, μοιάζει στη θεωρία ιδανικό, στην πράξη όμως θα αποδειχτεί ουτοπικό…

Στην παράσταση πρωταγωνιστούν οι: Σοφία Φιλιππίδου, Χριστόφορος Σταμπόγλης, Σταμάτης Κραουνάκης, Χρήστος Γεροντίδης, Σάκης Καραθανάσης, Ιωάννα Μαυρέα, Κώστας Μπουγιώτης, Κατερίνα Λυπηρίδου, Γιώργος Στιβανάκης, Ερατώ Αγγουράκη, Τερέζα Καζιτόρη, Πίνα Κούλογλου, Ματίλντα Τούμπουρου.

Εμείς μιλήσαμε με τον Χριστόφορο Σταμπόγλη, έναν εκ των πρωταγωνιστών της παράστασης, στην προσπάθειά μας να μάθουμε όσα το δυνατόν περισσότερα γι΄αυτή….

Λίγα λόγια για την παράσταση αυτή που θα δούμε...
Στις 9/9 στο Ηρώδειο νομίζω πως θα πάρει σάρκα ένα, από ετών, όνειρο του Σταμάτη Κραουνάκη ο οποίος ασχολήθηκε με το κείμενο των Εκκλησιαζουσών από πολύ νωρίς στη ζωή του, το μετέφρασε ολόκληρο και κατόπιν και με την παρότρυνση του Γ. Κουμεντάκη έφτιαξε ένα λιμπρετο πάνω στο οποίο συνέθεσε την μουσική μιας καθ’όλα κανονικής οπερέτας και εισήγαγε τον όρο «λαϊκή» για να ορίσει το τεράστιο εύρος του κοινού στο οποίο απευθύνεται αλλά και να εξηγήσει τη συμμετοχή ηθοποιών - τραγουδιστών καθώς και τη συμμετοχή του μικρού ορχηστρικου συνόλου με λαϊκά στοιχεία.
Η Μαριάννα Κάλμπαρη πήρε αυτό το υλικό και το «μοίρασε» σε όλους εμάς και έστησε τις Εκκλησιάζουσες μέσα από την νέα αυτή εκδοχή.

Πώς γίνεται αυτή η κωμωδία να γίνει λαϊκή οπερέτα, αλλά και πόση παρέμβαση αντέχει η κωμωδία;
Η ερώτηση αυτή, που σας ομολογώ μου αρέσει πολύ, απευθυνόμενη σε έναν τραγουδιστή της όπερας παραπέμπει άμεσα σε ένα άλλο, ίσως παράλληλο ερώτημα το οποίο ενσωματώνει, όμως και την απάντηση. Είχε λόγο ο Μάκβεθ ή ο Οθέλλος να μελοποιηθούν από τον Βέρντι; Δηλαδή, με αλλά λόγια, ποιος ο λόγος να «πειράξει» κανείς ένα τόσο μεγάλο αριστούργημα; Και η απάντηση είναι μια: η μουσική και συγκεκριμένα το τραγούδι. Μια διάσημη θεατρική φράση όταν τραγουδηθεί μπαίνει στο σύστημα του θεατή μέσα από ένα μέλος. Έτσι και η ψυχή και ο νους αντιλαμβάνονται, αλλά κι επεξεργάζονται το ίδιο νόημα όμως με διαφορετικό τρόπο. Ο χρόνος στο τραγούδι αμβλύνεται, η ψυχή ηρεμεί, η δεκτικότητα πολλαπλασιάζεται. Τόση λοιπόν παρέμβαση την αντέχει ακόμα και ο Αριστοφάνης, ο δυσκολότερος όλων να μελοποιηθεί!

Γύρω από ποιους νοηματικούς άξονες κινείται η παράσταση και ποια είναι τα θέματα που θέλει να θίξει;
Κοιτάξτε αν έχω καταλάβει καλά με τις Εκκλησιάζουσες μπορεί εύκολα να συμβεί μία παρεξήγηση. Η ανάληψη της εξουσίας από τις γυναίκες δεν καθιστά το έργο «φεμινιστικό».
Αντίθετα ο Αριστοφάνης δίνει την εξουσία στις γυναίκες που για την εποχή του ήταν κάτι έξω από κάθε φαντασία. Για να το πω σχηματικά, δίνει την εξουσία στην κατώτατη, για τότε, κοινωνική βαθμίδα. Αυτό από μόνο του είναι μια τεράστια ανατροπή που δείχνει πόσο κουρασμένη ήταν η παλιά εξουσία και πως στην κυριολεξία πιάστηκε στον ύπνο. Ενόσω η Πραξαγόρα εφαρμόζει το σχέδιο της και κερδίζει την εξουσία, η μόνη έννοια του Βλεπυρου είναι το πως θα ντυθεί, μια και η γυναίκα του φοράει τα ρούχα του, για να πάει να αποπατήσει! Έτσι ενώ η αρχική ιδέα του Αριστοφάνη μοιάζει να είναι ο σχολιασμός των κυβερνώντων, τελικά και μετά από την ασύλληπτα νεωτεριστική πολιτική που προτείνει η Πραξαγόρα, το βασικό σχόλιό του είναι η πικρή διαπίστωση πως ακόμα και η τελειότερη και δικαιότερη πολιτική πρόταση συντρίβεται στην βίαιη προσκρουσή της πάνω στην ατελή ανθρώπινη φύση. Στη φύση του πολίτη που θέτει πάντα πάνω από το κοινο, το προσωπικό συμφέρον. Οι Εκκλησιάζουσες είναι μια σκληρή κωμωδία.

Σκιαγραφήστε μας τον δικό σας ρόλο…
Όπως σας είπα πιο πάνω ο Βλέπυρος πρωτοεμφανίζεται στη σκηνή φορώντας τα ρούχα της γυναίκας του και κάτω από καθεστώς μεγάλης πίεσης διότι θέλει μεν να πάει στην τουαλέτα από την άλλη δε κατηγορεί μια αχλάδα πως του έφραξε το σύστημα.
Σκεφτείτε τι αποδόμηση: την ώρα που σου παίρνουν όλη σου τη δύναμη εσυ να έχεις μόνη έννοια το πως θα πας στην τουαλέτα να ξαλαφρώσεις. Ο Αριστοφάνης σε όλο του το μεγαλείο. Κατά Κραουνάκη δε μπορούμε να υποθέσουμε πως ο Βλέπυρος είναι ο κυβερνήτης τον οποίο οι γυναίκες εκτοπιζουν. Ο Βλέπυρος λοιπόν είναι κουρασμένος κι εύκολα κάμπτεται. Ειδικά όταν η Πραξαγόρα ψηφίζει νόμο που του εξασφαλίζει σεξουαλικές απολαύσεις τώρα που είναι γέρων. Επίσης μέσα από την πολιτική του αντιπαράθεση του με την γυναίκα του μαθαίνουμε πως είναι και μικροαπατεώνας. Ψευδομάρτυρας, τοκογλύφος και αλλά αντίστοιχα. Είναι με λίγα λόγια η εικόνα μιας φθαρμένης εξουσίας την οποία η νέα παροπλίζει με τρυφερότητα, την τρυφερότητα μιας γυναίκας.

Σήμερα πιστεύετε πως ζούμε σε μία δημοκρατική κοινωνία;
Όχι βέβαια. Η δημοκρατική κοινωνία είναι μια ιδανική κοινωνία. Αυτό ακριβώς λένε οι Εκκλησιάζουσες. Δημοκρατική κοινωνία θα υπάρξει την ημέρα που οι πολίτες θα αναλάβουν τις ευθύνες τους και θα πάψουν να θεοποιούν ηγέτες, αλλά και την ημέρα που ο άνθρωπος θα σηκώσει τα μάτια για να δει τον συνάνθρωπο.

Τι είναι αυτό που σας θυμώνει περισσότερο γύρω σας;
Να σας πω, παλιότερα είχα πολύ θυμό μέσα μου. Κι ακόμα έχω αλλά όσο μεγαλώνω νομίζω κι ελπίζω πως ελαττώνεται. Αυτό που με θυμώνει ακόμα είναι η αδικία και η αδιαφορία. Η κατεξοχήν ελληνική στάση του: ας περνάω εγώ καλά και γαία πυρί μιχθήτω!

Γεωργία Οικονόμου

Περισσότερα "Πρόσωπα"
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΠΡΟΣΩΠΑ" Main_6th_hrtf Τα μέλη της Fabrica Athens συστήνονται στο www.tospirto.net Το φεστιβάλ κλείνει φέτος 10 χρόνια. Main_b_faidra_new_(164) Συνέντευξη: Η Έφη Θεοδώρου και η Μαρία Σκουλά μιλούν για την «Φαίδρα» «έργο για τον έρωτα ως πάθος καταστροφικό, ταυτόχρονα όμως είναι και ένας στοχασμός πάνω στην απέλπιδα προσπάθεια των προσώπων να εξερευνήσουν τα όρια της ελευθερίας τους. Βρισκόμαστε όμως στο τερραίν της τραγωδίας και τα χαρτιά είναι σημαδεμένα». Main_unnamed_(4) Ο Θανάσης Τριαρίδης και η Ελενα Σωκράτους στέκονται «απέναντι» στον πολιτισμένο... κόσμο «Με θυμώνει το ότι δε συνειδητοποιούμε ότι έτυχε να γεννηθούμε εδώ, έτυχε να μην πεθάνουμε από ασιτία, λίγες ώρες μετά τη γέννησή μας, εγκαταλελειμμένοι σε ένα δάσος της Νιγηρίας. Με θυμώνει το ότι όλα όσα με θυμώνουν είναι κοινότοπα, θυμώνουν τόσους πολλούς, αλλά υπάρχουνε ακόμη». Main_703 Η ομάδα των «Δαιμονισμένων» μιλά στο www.tospirto.net Μιλήσαμε με την ομάδα των Δαιμονισμένων, τον Κωνσταντίνο Χατζή που σκηνοθετεί και πρωταγωνιστεί σ΄αυτην, τη σκηνογράφο Λία Ασβεστά και τους ηθοποιούς Θεοχάρη Ιωαννίδη, Ηλέκτρα Καρτάνου, Νίκο Λεκάκη και Νίκο Μάνεση στην προσπάθειά μας να μάθουμε όσο το δυνατόν περισσότερα για την παράσταση αυτή. Main_62453035_2468664746490741_9056351384462426112_n Αιμίλιος Χειλάκης: «Ψάχνεις τα μαλλιά και τη φωνή μου; Έλα στο θέατρο και θα σου μιλήσω για Σαίξπηρ» «Πώς τα ξωτικά παλεύουν μέσα μας για την αγάπη και την αναπαραγωγή;». Main_03f.. «Δαναΐδες»: Οι συντελεστές της παράστασης μιλούν στο www.tospirto.net Η παράσταση αποκαλύπτει το νέο πρόσωποενός ποιητή που έχει βεβαρυνθεί στο παρελθόν με διάφορες σημασίες.
#load_content_with_ajax