ΤΡΙΤΗ 12 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2019
Θέατρο | Πρόσωπα

Η ομάδα των «Δαιμονισμένων» μιλά στο www.tospirto.net 04 Σεπτεμβρίου 2019

Μιλήσαμε με την ομάδα των Δαιμονισμένων, τον Κωνσταντίνο Χατζή που σκηνοθετεί και πρωταγωνιστεί σ΄αυτην, τη σκηνογράφο Λία Ασβεστά και τους ηθοποιούς Θεοχάρη Ιωαννίδη, Ηλέκτρα Καρτάνου, Νίκο Λεκάκη και Νίκο Μάνεση στην προσπάθειά μας να μάθουμε όσο το δυνατόν περισσότερα για την παράσταση αυτή.

Μία διπλή παράσταση βασισμένη στο έργο του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι, κάνει πρεμιέρα στις αρχές Οκτωβρίου στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης. Ο δραστήριος σκηνοθέτης Κωνσταντίνος Χατζής καταπιάνεται με δύο σπουδαία έργα του μεγάλου Ρώσου μυθιστοριογράφου: τον Μεγάλο Ιεροεξεταστή, όπου πρωταγωνιστεί η Λυδία Κονιόρδου και τους Δαιμονισμένους, όπου συμμετέχει μία ομάδα ταλαντούχων νέων ηθοποιών (Θεοχάρης Ιωαννίδης, Ηλέκτρα Καρτάνου, Νίκος Λεκάκης, Νίκος Μανεσης, Κωνσταντίνος Χατζής).

Ο υπόγειος χώρος του Ιδρύματος Κακογιάννης έχει διαμορφωθεί ειδικά για την παράσταση, σε μία μεγάλη σκηνική εγκατάσταση που έχουν επιμεληθεί ο Κωνσταντίνος Χατζής μαζί με τη σκηνογράφο Λία Ασβεστά και όπου δεσπόζουν τα ζωγραφικά πορτρέτα του εικαστικού Βαγγέλη Κοτσολάκου.
Στους Δαιμονισμένους ο Κ. Χατζής εστιάζει αποκλειστικά στον τετραμελή πυρήνα των επαναστατών- ταραχοποιών, που επιχειρούν να αποσταθεροποιήσουν τη ζωή της επαρχιακής κοινωνίας όπου ζουν. Οι μηδενιστικές θεωρίες τους, οι ουτοπιστικές απόψεις τους και το σαθρό ιδεολογικό τους υπόβαθρο, τους οδηγούν τελικά σε σύγκρουση με την ίδια τους τη φύση, στην προσωπική πτώση. Τον θίασο θα συνοδεύει στο πιάνο ο Κωνσταντίνος Χατζής, σε πρωτότυπη μουσική σύνθεση του Αλέξανδρου Μέντη, ενώ ιδιαίτερη πινελιά θα δώσουν και τα ακροβατικά της Ηλέκτρας Καρτάνου. 
Εμείς μιλήσαμε με την ομάδα των Δαιμονισμένων, τον Κωνσταντίνο Χατζή που σκηνοθετεί και πρωταγωνιστεί σ΄αυτην, τη σκηνογράφο Λία Ασβεστά και τους ηθοποιούς Θεοχάρη Ιωαννίδη, Ηλέκτρα Καρτάνου, Νίκο Λεκάκη και Νίκο Μάνεση στην προσπάθειά μας να μάθουμε όσο το δυνατόν περισσότερα για την παράσταση αυτή.



Πώς αποφασίσατε να καταπιαστείτε σκηνοθετικά με τα δύο αυτά έργα του Ντοστογιέφσκι; 
Κωνσταντίνος Χατζής: Δεν είναι η πρώτη φορά που σκηνοθετώ έργα του Ντοστογιέφσκι. Είχαμε διασκευάσει πριν μερικά χρόνια με τον Γιάννη Χαρτοδιπλωμένο, αποσπάσματα από το «Eγκλημα και τιμωρία», τους «Δαιμονισμένους» και τους «Αδελφούς Καραμάζοφ», με τίτλο «Οι Μεγάλοι Αμαρτωλοί» που είχαν ανέβει επίσης στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης. Άρα μιλάμε για μια επιστροφή στο έργο του. Είναι ένας συγγραφέας που η σχέση μου μαζί του κρατάει πολλά χρόνια. Το πρώτο έργο  που διάβασα ήταν το «Υπόγειο» όταν ήμουν έντεκα χρόνων. Πιστεύω πάρα πολύ στην μεταφορά λογοτεχνικών έργων στη σκηνή. Κι ειδικά τόσων μεγάλων συγγραφέων. 

Πείτε μας λίγα λόγια για τη σκηνική εγκατάσταση; 
Λία Ασβεστά: Μαζί με τον Κωνσταντίνο δουλέψαμε αρκετό καιρό πάνω στο έργο προσπαθώντας να βρούμε μια σκηνική λύση που θα επέτρεπε στην φαντασία μας, αλλά και στην φαντασία του θεατή να μείνει όσο το δυνατόν πιο ανοιχτή. Να μην παρεμποδίσουμε τις εκατομμύρια δυνατότητες που προκύπτουν μέσα από τις σχέσεις των ηρώων, τις ιδέες του συγγραφέα, τις αντιφάσεις. Να φτιάξουμε ένα άχρονο σκηνικό, λειτουργικό και απλό ώστε να επιτρέπει άπειρες οπτικές ερμηνείας.

Ποιοι είναι αυτοί οι… Δαιμονισμένοι και τι επιδιώκουν; 
Θεοχάρης Ιωαννίδης: Οι Δαιμονισμένοι είναι οι παθιασμένοι φιλελεύθεροι επαναστάτες της ιστορικής εκείνης περιόδου της τσαρικής Ρωσίας και βρίσκονται σε διαρκή  κοινωνική και ατομική -εσωτερική πάλη και βαθύ προβληματισμό, αναζητώντας ταυτόχρονα να βρουν τα μέσα και να διαμορφώσουν τις συνθήκες, για να επιφέρουν την κοινωνική αλλαγή που επιθυμούν, αλλά ταυτόχρονα μέσα από μια ιδιόμορφη φιλοσοφική ανάλυση, να κατασταλάξουν εσωτερικά ως άτομα, αναζητώντας το νόημα της ζωής, με τις επιμέρους εκφάνσεις της, όπως το νόημα της πίστης και της ύπαρξης του Θεού, τις αρετές του ανθρώπου, τις συγκρούσεις των ιδεών, των αξιών του ανθρωπισμού, του αθεϊσμού, της ηθικής των πράξεων του ανθρώπου στη ζωή ,οι οποίες οδηγούν τον κάθε έναν από τους δαιμονισμένους, στον δικό τους  προσωπικό δρόμο, που οδηγεί προς τον εαυτό τους! Οι δαιμονισμένοι δηλ. είναι Άνθρωποι, με όλα τα θετικά και τα αρνητικά τους, με όλες δηλαδή τις αρετές και τις κακίες τους! Ασχολούνται πάντα με την Πανανθρώπινη λειτουργία και συμπεριφορά του ανθρώπου. Οι δαιμονισμένοι, σκιαγραφούν τόσο τις σκοτεινές πτυχές της ύπαρξης του ανθρώπου, όσο και τις σε βάθος πτυχές της ψυχής τους, μέσα από μια καθόλα φιλοσοφική εμβάθυνση του σκοπού της ζωής του ανθρώπου στη γη. Οι χαρακτήρες αυτοί των Δαιμονισμένων αποτυπώνουν τις ενδόμυχες σκέψεις μας, που αδυνατούμε να τις διαγράψουμε από την ζωή μας. Στο πνεύμα αυτό οι Δαιμονισμένοι πιστεύουν ότι όλοι μας ερχόμαστε πάντα αντιμέτωποι με τις συνέπειες των πράξεών μας. Έτσι, βρίσκονται σε μια αέναη αναζήτηση του Εαυτού τους , δηλ. του ‘«Γνώθι σαυτόν» του Σωκράτη. Πιστεύουν δηλαδή και εν κατακλείδι, ότι η  αδυναμία να ξεφύγεις από τον Εαυτό σου στη δημιουργική πράξη της αγάπης, όλες οι γνώσεις ή οι πράξεις και η εξάντλησή σου στις προσωπικές σου απόρροιες , αποδυναμώνουν την προσωπικότητα του ανθρώπου και την αποσαθρώνουν. 

Σκιαγραφήστε μας τους ρόλους/ήρωες του έργου 
Ηλέκτρα Καρτάνου: «Είμαι παιδί της εποχής μου, παιδί της δυσπιστίας και της αμφιβολίας, μέχρι και σήμερα και μέχρι το θάνατό. Πόσα τρομακτικά μαρτυρία μου κόστισε και μου κοστίζει ακόμα η λαχτάρα να πιστέψω, που γίνεται τόσο δυνατότερη όσο περισσότεροι γίνονται η αντίθετοι λόγοι.» Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι.
Από αυτά τα λόγια διακατέχονται οι περισσότεροι ρόλοι του έργου μας.
Πιότρ Βερχοβένσκι: «Ποιο είναι το πραγματικό μου πρόσωπο; Η χρήση μετριότης. Ούτε ανόητος, ούτε έξυπνος, ως ένα σημείο άμοιρος πνεύματος, και ακόμη Σαν να χα πέσει μόλις από το φεγγάρι, όπως λένε εδώ πέρα οι λογικοί άνθρωποι.» Τα παραπάνω που είναι λόγια του ίδιου είναι πολύ αντιπροσωπευτικά. Αδίστακτος Μηδενιστής που το μόνο που θέλει είναι η ανατροπή των πάντων. Ωστόσο ο Βερχοβένσκι, Δεν είναι τυφλός. Ο ίδιος άλλωστε εφηύρε την οργάνωση.... Εξυμνεί τη διαφθορά και φαίνεται να διακατέχεται από αυτήν, από την άλλη μαρτυρά κάποιες αλήθειες όπως π.χ. Ότι κανένας ηγέτης δεν μπορεί να διαφθείρει μια ολόκληρη κοινωνία. Αν η κοινωνία δεν είναι έτοιμη γιʼ αυτό. Και σ αυτόν βλέπουμε την ανάγκη του ανθρώπου να αναγεννηθεί 
Ιβάν Σάτοφ: Και αυτός παλεύει να βρει την πίστη του με την ευρύτερη έννοια. Πρόκειται για εναν ιδεολόγο που πολεμάει να κρατήσει και να κρατηθεί από τα ιδανικά του, έχοντας υποστεί πολλές ταπεινώσεις χάριν αυτών, καθώς ανήκει στην κατηγορία των ανθρώπων που γεννήθηκαν σε μία πολύ φτωχή οικογένεια με ελάχιστα μέσα βιοπορισμού και καμιά προοπτική. Το ένστικτο της επιβίωσης, της πίστης ότι ένας πιο δίκαιος κόσμος είναι εφικτός οδήγησαν αυτόν το νέο στην επαναστατική δράση.
Κυρίλοφ: Φαινομενικά αδύναμος, έχει συναντήσει το μηδέν, την ματαιότητα, τόσο πολύ που πιστεύει στον εαυτό του. Μπορεί να παρασυρθεί για λίγο από την χαρά και τον πόνο κάποιου και να νοηματοδοτησει για δευτερόλεπτα τη ζωή του και αυτό θα του προσφέρει για λίγες στιγμές πρωτόγνωρη ανακούφιση. Όμως η μηδενιστική αντίληψη για τον κόσμο είναι τόσο βαθιά ριζωμένη μέσα στην ψυχή -του κατά τα άλλα πολύ ευαίσθητου αυτού ανθρώπου -που εμμονικά κινείται γύρω από την ίδια θεματική: πως θα επαναστατήσει απέναντι στην ίδια του τη φύση, πως θα αρνηθεί το δώρο της ζωής, για να απαντήσει τελειωτικά στο ερώτημα περί θεού.
Σταυρόγκιν: Οι φωνές των δαιμόνων, οι φωνές του κακού συγκεντρώνονται στον Σταυρόγκιν. Αυτός διαφθείρει, παρασέρνει, εγκαταλείπει, ταπεινώνει, αυτός είναι όλα. Φαίνεται να είναι μια ψυχοπαθολογική προσωπικότητα. Ίσως είναι το σύμβολο της γενικής αλλοτρίωσης . Μόνο ένας άνθρωπος καταφέρνει να κοιτάξεις την ψυχή του, ο Τύχων ο μοναχός. Ο ιδιόμορφος αυτός καλόγερος θα προσπαθήσει να εξηγήσει " "το φαινόμενο" Σταυρόγκιν.
Ο Τύχωνας: Ένας μοναχός, αντικοινωνικός, χειριστικός , αλλά και προικισμένος με ψήγματα ηθικής. Ο Τύχωνας όπως και η Μαρια Τιμοφέγιεβνα (η μοναδική "γυναικεία" μορφή του έργου μας), ενώ και αυτοί αναζητούν την " πίστη " τους , πιο διευρυμένα βέβαια, η Μαρία Τιμοφέγιεβνα αναζητά την αγάπη που η πίστη της αυτήν είναι κλονισμένη.
Τα δύο αυτά πρόσωπα "φέρουν "και έναν μεταφυσικό κόσμο "βλέπουν "και προβλέπουν γεγονότα. Είναι στενά συνδεδεμένοι με θεία στοιχεία.

Γύρω από ποιους νοηματικούς άξονες περιστρέφεται το έργο;  
Νίκος Μανεσης: "Αν δεν υπάρχει θεός τότε εγώ είμαι θεός ". Εστιάζοντας λοιπόν, περισσότερο στο θεολογικό και πολιτικό κομμάτι των Δαιμονισμένων, θα εξερευνήσουμε το βάθος της ανθρώπινης ψυχής, και μέσα από τον πάντα επίκαιρο και πνευματικό λόγο του Ντοστογιέφσκι, θα έρθουμε αντιμέτωποι με μεγάλες ιδεολογικές συγκρούσεις και ζητήματα ηθικής. Η ακολασία, ο αθεϊσμός, και οι ελευθεριάζουσες σκέψεις, θα μας οδηγήσουν στην σύγκρουση του ανθρώπου με την ίδια του την φύση. Όπως λέει και ο Κυρίλλοφ - "Είμαι θεός χωρίς να το θέλω, και είμαι τρομερά δυστυχισμένος γιατί φοβάμαι τρομερά. Ο φόβος είναι η κατάρα του ανθρώπου. Άρα σκοτώνω τον εαυτό μου για να δείξω την απειθαρχία μου και την καινούργια τρομακτική ελευθερία μου."

Υπάρχουν σήμερα δαιμονισμένοι, τους διακρίνετε γύρω σας; 
 Νίκος Λεκάκης: Ο Ντοστογιέφσκι έζησε και έγραψε σε μια εποχή που σχεδόν όλες οι μέχρι τότε υπάρχουσες άξιες, όχι απλά άρχισαν να κλονίζονται, αλλά και να καταρρέουν η μια μετά την άλλη. Ανήκει κι αυτός στην ίδια γενιά με τους Νίτσε, Φόιερμπαχ. Αμφισβητείται ήδη η πίστη στον Θεο,η πίστη στην τεχνολογία ,η πίστη στον τσάρο κι οποιαδήποτε βεβαιότητα στήριζε το πολιτισμικό, ηθικό, οικονομικό και πολιτικό οικοδόμημα του δυτικού κόσμου για πάνω από δύο χιλιετίες. Όντας λοιπόν σ αυτό το μεταίχμιο γράφει τους δαιμονισμένους ακριβώς σαν φόρο τιμής παύλα σχόλιο για τους ανθρώπους που σε πείσμα τις εποχής τους επιλέγουν να κλείσουν τα αυτιά τους, να κάνουν ένα προσωπικό άλμα πίστης και να αφιερώσουν την ζωή τους μέχρι τέλους σ’αυτό που αυθαίρετα θεωρούν ότι θα αλλάξει τον κόσμο προς το καλύτερο. Επιστρέφοντας λοιπόν στην εποχή μας, μια εποχή που θεοποιεί την αμφιβολία ,τη συνεχή αλλαγή και χαρακτηρίζεται από συνειδητή και συνολική άρνηση πίστης και απολυτότητας ,σε μια εποχή όπου η μη θέση χαρακτηρίζεται και προτείνεται ως θέση, το να συναντήσεις ανθρώπους δαιμονισμένους είναι όχι μόνο σπάνιο, αλλά και πολλές φορές κατακριτέο. Η θέση-δράση είναι εκ των πραγμάτων επικίνδυνη, γιατί εκ των πραγμάτων είναι καταδικασμένη να διαψευστεί, απορριφθεί ή χλευαστεί στο μέλλον. Παρόλ’αυτά μόνο παίρνοντας μια καθαρή θέση μπορείς να δημιουργήσεις μία αντίθεση και να καταλήξεις σε μια καινούργια σύνθεση. Για μένα όμως αυτός είναι ο δρόμος για να κρατήσουμε την ελπίδα για αλλαγή και εξέλιξη ζωντανή. 

Χρήσιμες πληροφορίες-πληροφορίες εισιτηρίων:
Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης (Πειραιώς 206, Ταύρος) - Υπόγειος Χώρος

Παραστάσεις: 4/10/2019 - 1/12/2019
Παρασκευή: Οι Δαιμονισμένοι - 21.00
Σάββατο: Ο Μέγας Ιεροεξεταστής - 21.00
Κυριακή: Οι Δαιμονισμένοι & Ο Μέγας Ιεροεξεταστής - 18:00
(ενιαία παράσταση με ενδιάμεσο διάλειμμα)

Τιμές εισιτηρίων:
Παραστάσεις Παρασκευής και Σαββάτου: προπώληση 12€ - στην είσοδο 15€, μειωμένο: 12€ (*)

Ενιαία παράσταση Κυριακής: γενική είσοδος: 20€

Προπώληση εισιτηρίων:
Ηλεκτρονικά στο https://www.ticketservices.gr/event/afieroma-ston-fiontor-ntostogiefski/?lang=el
Στο εκδοτήριο εισιτηρίων της Ticketservices,  Πανεπιστημίου 39, Αθήνα Στα καταστήματα PUBLIC σε όλη την Ελλάδα
Στα ταμεία του Ιδρύματος Κακογιάννης: Δευτέρα-Παρασκευή 11:00 - 14:00 και μία ώρα πριν έναρξη κάθε παράστασης.
Τηλεφωνικά στο 210 7234567

Γεωργία Οικονόμου

Περισσότερα "Πρόσωπα"
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΠΡΟΣΩΠΑ" Main_6th_hrtf Τα μέλη της Fabrica Athens συστήνονται στο www.tospirto.net Το φεστιβάλ κλείνει φέτος 10 χρόνια. Main_b_faidra_new_(164) Συνέντευξη: Η Έφη Θεοδώρου και η Μαρία Σκουλά μιλούν για την «Φαίδρα» «έργο για τον έρωτα ως πάθος καταστροφικό, ταυτόχρονα όμως είναι και ένας στοχασμός πάνω στην απέλπιδα προσπάθεια των προσώπων να εξερευνήσουν τα όρια της ελευθερίας τους. Βρισκόμαστε όμως στο τερραίν της τραγωδίας και τα χαρτιά είναι σημαδεμένα». Main_unnamed_(4) Ο Θανάσης Τριαρίδης και η Ελενα Σωκράτους στέκονται «απέναντι» στον πολιτισμένο... κόσμο «Με θυμώνει το ότι δε συνειδητοποιούμε ότι έτυχε να γεννηθούμε εδώ, έτυχε να μην πεθάνουμε από ασιτία, λίγες ώρες μετά τη γέννησή μας, εγκαταλελειμμένοι σε ένα δάσος της Νιγηρίας. Με θυμώνει το ότι όλα όσα με θυμώνουν είναι κοινότοπα, θυμώνουν τόσους πολλούς, αλλά υπάρχουνε ακόμη». Main_assemplywomen_www%c2%a9stavroshabakis--9 Όταν οι Εκκλησιάζουσες έγιναν λαϊκή οπερέτα Ο Χριστόφορος Σταμπόγλης μιλά στο www.tospirto.net. Main_62453035_2468664746490741_9056351384462426112_n Αιμίλιος Χειλάκης: «Ψάχνεις τα μαλλιά και τη φωνή μου; Έλα στο θέατρο και θα σου μιλήσω για Σαίξπηρ» «Πώς τα ξωτικά παλεύουν μέσα μας για την αγάπη και την αναπαραγωγή;». Main_03f.. «Δαναΐδες»: Οι συντελεστές της παράστασης μιλούν στο www.tospirto.net Η παράσταση αποκαλύπτει το νέο πρόσωποενός ποιητή που έχει βεβαρυνθεί στο παρελθόν με διάφορες σημασίες.
#load_content_with_ajax